Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Gözyaşı oluk oluk, göl oldu kalplerde su..!
Göl bir taşsa; gömülür, ötmez zulmün borusu..!

(Van. Ocak 2025)

Batmak değil,
Hayır..! Saplanmak değil bu;
Gömüldüm,
Büsbütün gömüldüm sana..!

Evet, büsbütün gömüldüm sana..!

Evet, gönlündeyim...
Ama sen;
Evet, sen gönlümde değilsin,
Gönlüm sende...

(Van. Ekim 2018)

Gözlerini açtığın kadar aydınlıkta,
Kıstığın kadar karanlıktayım...
Benimle göz göze geldiğin kadar yazda, temmuzda;
Gözlerini, gözlerimden ayırdığın kadar karda, buzdayım...

(Van. Haziran 2016)

Gören her insan bir bakıma kördür;
Hemen önündekini bile bakarak değil,
Bekleyerek görür...

(Van. Eylül 2025)

Yine görmüyor gözüm, önü yine engebe.
Kim bilir engebenin ardı nelere gebe...

(Van. Şubat 2025)

Ömrümü biçe biçe geçerken adım adım,
Tutamadım zamanı; aradım, bulamadım...

(Van. Mart 2026)

Senle beş dakika daha göz göze olmak;
Bir Nisan ya da bir Mayıs sabahı,
Beş dakika daha uyumak gibi...
Gözlerinden fışkıran yüreğine doymamak;
Bir Temmuz ya da bir Ağustos günü,
Sahrada serin suya doymamak gibi...

Denizleri, yıldızları,
Benizleri, andızları göremez oldum...
Göremez oldum;
Çünkü gözlerimde değilim...

Evet, gittin gideli gözlerimde değilim...

Kuruyor...
Ve belli ki, günbegün,
Anbean kuruyacak;
Yıllar yılı ıslanan,
Islanıp kızardıkça kızaran gözlerim..!