Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Hepten kirlendi dünya; her yer kirli, pasaklı..!
İnsan kendine kalkan, başkasına yasaklı..!

(Van. Kasım 2024)

Kapısında bekliyor ölüm, ölümün;
Ezelden beri...
Kıyamette girecek o kapıdan içeri...

(Van. Ekim 2018)

Bu sabah aynada,
Beni seven gözleri(n)i açtım bana...
Açınca beni seven gözleri bana;
Derdim kalmadı benim, benden yana...

Salamadım bedenden, ruhum bugün de hapis.
Paslanıyor hapiste, her salise daha pis..!

(Van. Şubat 2025)

Bir mezara uzanan zorlu bir yol rahimden.
Sonu ya cennet ya dert; inan, arın vehimden...

(Van. Şubat 2025)

Anamdan doğdum, kabirden batacağım...
Kabirden batıp, sonsuzluğa yatacağım...

(Van. Haziran 2019)

Üşürüm
Ve tir tir titrerim;
Filistin'e yağınca,
Arakan'a, Türkistan'a yağınca kar...
Delik var yüreğimin çatısında ezelden,
Koca bir delik var...

Dayanamadım, çıktım kıyıya;
Hayatın kıyısına çıktım sonunda...
Azgın dalgalarda daha fazla ıslanmasın,
Daha fazla kızarmasın diye gözlerim..!

(Van. Eylül 2018)

Sen koca bir ummansın,
Sığmıyorsun içime...
İşaret parmağımla baş parmağım arasından taştıkça taşıyorsun...
Hem içimde hem sayfalarda yaşıyorsun...

Büyüdükçe büyüdü
Ve sığmaz oldu sonunda;
Yüreği, aklına sığmıyor artık..!
Bir baştan öbür başa yıkıldı aklının tüm sınır duvarları,
Hepsi yere yatık..!