Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Her gözyaşı kendi ırmağında boğulan bir hüzün zerreciği,
her sancı kendi slâytlarını izleyerek avunan bir coşkunun içlenişidir.

Oturup gecenin gölgesine
Yaman bir ağrıyı geçirdim hüznün kalburundan
Ruhumu ayaklandırdı varlığın

/Yorgun gemilerin hüznü tüterdi uzaklarda,
yüreğimizin çerçevelerine akşam inince

/Sığ sulara güneşin çürük desenleri düşerdi,
mevsim geçişleri yosun gözlerini seçince

Güneşin ilk ışıklarıyla uyanırım varlığına
Doyumsuz bir temastır seni düşünmek
Adın kavuşmasız rüyaların yorumlarında
Gözlerinin pınarlarında yıkarım yüzümü
Ve kirpiklerinin yamaçlarına tutunarak
Yürürüm ömür gülüşlerinin ülkelerine.

Sudaki gölgeleri çiğnerken,

Nefesinin dalgalarıyla salınan bir aşk gemisiyim ülkende
Senin sesinle günlere uyanmak ölümsüzlüktür şu bedende

Senin gözlerine sokulunca aşkın kervanları yürürdü içimde
Kendi engellerimi aşamadan sevinin dağlarında ölürdüm
Yorgun bir zaman makinesiydim, her yudum aşktı sende
Göğsünün titrek tarlalarında, iradesiz, şaşkın düş olurdum.

En saf sarılışlarla başlardı öykümüz, çok soru, az yanıttık

Suya asırlardır yazı yazar sevenler, ay karanlıklara saklanır
Aşk kuyularından sular çeker yüreği yananlar, içtikçe harlanır
Su akar, sözcük kalır, aşkın gözü kördür, hep suda dalgalanır
Gecenin saçlarından dipnotlarımıza onlarca sevdanın şiiri asılır

Ellerin düşünce avuçlarıma gözlerim yüreğini avuçladı. O an rüzgâr soluğunu çekmişti anılardan. Anların düşünde bir adam gözlerine bakamıyordu, az sonranın veda korkusundan. Bir gül kopardı dalından gül ağladı, sevdası sarılmadan gün karanlığa saklandı.

Bir ışık yılısın sen, avuçlarındaki çizgilere sevdalı yaşıyorsun
Haylaz bir düşün sultanısın, göğsünden aşkı uzak tutuyorsun
Mavidir senin rengin, aşk ışıltılı saraylarda ruhunu arıyorsun
Kanının alevinde onlarca savaşçı, sevişerek ölmeyi diliyorsun.

Göğsünün çeperinde hicran, gözlerindeki kelepçelerde yaşamak

Uykusuz bir bedenin şenliklerine atılsak şimdi ahh
Şu yaşam trenlerinin peşinden çıplak ayaklarla koşuşsak

Onlarca sözün arsız katmanlarından arınınca sen
Vakti gelmiş buluşmaların dudaklarına kapılırdın
Hırpalanmış tanıklığımızdı aşk, kokuna yürürken
Suskunluğumun sesine takılır, sensizliğe atılırdım.