Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Kollarını benden ayıran coşkun ırmaklar gibi, aktıkça büyüyeceksin sen de
Bundan böyle senin için, kutsal yüreğin için yetişecek menekşeler bahçemde
Serüvenleri bitince anlatılan, toprağa karışınca söylenen ağıtlar derledim sana

Bir zaman kapsülüne yüreğimi koydum, çocuklaştı ruhum
Mevsimleri milyonlarca parçaya böldüm, yeniden doğdum
Işık aradım kutsal yüreğinde, orman gözlerinde kayboldum
Sırma gülüşlerinle ez beni, göğsünde dinlenip şarap oldum.

Gül düşürmüşsün gönlüme merhabandan bu yana, onun için gülüm olmuşsun. Sensizliğin çiçeksiz mevsimlerinde bunun için yaprak kalmış, öksüz dallarda solmuşum. Gülüm olmuşsun özlemin alacalı şafaklarında, kokunla dünyanın ilhamını çözmüşüm. Boş vermişim geçmişime, unutmuşum acılarımı, ben sesinle, gülüşünle, yüreğinle en yaşanası, en tapılası bir dünya kurmuşum. Seni severek, seni özleyerek insan olmanın şifresini kırmışım.

Kökü bahçemde büyüyen nazlı çiçek
Güzelliğini ruhumda büyüten sözcük şairesi
İmgelerin kurtarılmış bölgesidir gözlerin
Kendi çölümüzde büyür gölgesi, büyür hecesi.

Asmalara simli salkımlar sakladım bulasın diye

Onlarca sözün arsız katmanlarından arınınca sen
Vakti gelmiş buluşmaların dudaklarına kapılırdın
Hırpalanmış tanıklığımızdı aşk, kokuna yürürken
Suskunluğumun sesine takılır, sensizliğe atılırdım.

Ey benim göğsümdeki güneş tutuluşlu yar
Şafağımda günaydınla doruğuma yağan kar
Bir gök kuşağının minyatürlerinden düştün içime
Sevda aradığım limanlardan gülüşlerini sundun
Acılardan, hain bıçaklardan doğranmış yüreğime
Sevişlerinle, gülüşlerinle kutsal bir vefa sürdün.

Yüreğinin söküklerini dikecek iğnedir sana sevgim
Sol yanındaki talan yangınları ben söndüreceğim
Toprak aşk kokuyor, çığlığım güneşte kavrulurken
Umudun lal mevsimlerinde aşkın derbendindeyim

Sustum, boyasız evlerin ıssız çığlıklarına sokuldum

Arzularımın coşkulu ırmaklarında yüzüyor aşk
Yasak tenimin kaygılı sırtında derin bıçak izleri
Ömrümün biçare tuşlarında bir kadın ağlıyor
Hüzünlü çehremin duvarında göçmen kuşlar
Yorgun gönlümün hicazında öfkeyle şakıyor

Gözlerin pencerelerde kaybolduğu gün
Rüzgârlar ülkesine yolculuğa çıkacağız
Bir masalca dilimizde eriyecek isyan
Ben olmayacağım karşında lakin
Bir sen göreceksin tepeden tırnağa
Gelirken aşkı da getireceksin bana

Özlemli ruhumu yasladım yokluğunda, dalganın sessiz çağıltısına
Kundaklı hüzünlerin sandalıyla geçemedim afyon bakışlı gözlerini
Yüreğimin başkaldırılarına kentler isyan etti, eridi kar dağlarımda
Gül kokulu düşlerin zindanlarında yazdım ben en ölümsüz şiirlerimi

Ufkunun suları çürümüş uzak okyanuslarından
Derin bir ormanı geçerek gelirdin sen kollarıma