Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

İki kızı vardı gül goncasıydı,
Hainler ömrünü çaldı Mehmed’in.
Vuslatı dinmeyen kalp sancısıydı,
Bir kurşun canını aldı Mehmed’in,
Gözleri arkada kaldı Mehmed’in.

Adını duymayan kaldımı bilmem.
En içten sevgi ve duygularımla,
Hainler dersini aldımı bilmem,
Polat alemdara saygılarımla.

Gelmedi gözleri böylesi kara,

Gözlerimi kapattım sensizliğe ebedi,
Ne kadar düşünmek istemesem de nafile.
Hasretindir çığlıklar koparan içimde,
Senin suçundur bu yaş varsa gözlerimde.
Hiçbir zaman umursamadın ağlayışlarımı,
Güldün,hep güldün,alay ettin sevgimle.

Hayatta en gerçek utkum,
İlham ilham taşıyorum,
Büyük bir aşk büyük tutkum,
Şiir ile yaşıyorum.

Söylemesi kolayda haydi gelde özleme,
Kapıya fırlıyorum duyduğum her bir seste,
Artık dönmeyeceksen bunun benden gizleme,
Sensiz çok çaresizim şu dört duvar kafeste.

Alacağına yazdım verdiğin her acıyı,

Yalan yanlış konuşmayın,
Beni böyle söyletmeyin.
Bilmeyene danışmayın,
Zalimlere meyletmeyin.

Özünüzle çakışmayın,

ÖZÜR DİLİYORUM

Kestin bütün selamını,
Kırdım seni biliyorum
Çok özledim kelamını,
Bin kez özür diliyorum.

Çelik gibi bükülmeyen,
Yemeğimde kaşık babam,
Kale gibi yıkılmayan,
Önümüz de ışık Babam.

Güvendiğim dağımdır o,

Hep doğrudan yana oldum,
İçim dışım birdir benim,
Hakka giden bir yol buldum,
Sanma gözüm kördür benim.

Hem okudum hemde yazdım,

Yine gözümde yaşlar var bu gece,
Yine ellerim titrek,yine yüreğim yaslı.
Yine uykularım haram,yine geceler kara basan bana.
Kaç geceyi geçirdim böyle uykusuz,
Kaç geceyi erdirdim sabaha.
Hiç bu kadar ağır gelmedi hasret,