Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bağrına bastığın taşı,
Kırmak için geliyorum,
Mutlu geçir diye kışı,
Sarmak için geliyorum.

Sevda kuşlarının kanatlarında bir yağmur sonrası,
gökkuşağınla gel.Kapanmışken gözlerim uykuya,
vurunca saatler gece yarısını,uykumu bölmeden
sessizce rüyalarıma gel.
Beklerken tabiat güneşin doğuşunu,yeni günle gün ışığınla gel.
Bekleyeceğim seni,bir ömür sürsede bu bekleyiş,her şeyimi alsada

Sırtıma giymişim ateşten gömlek
Sürmeli kekliğim gel neredesin
Günlerdir yemedim bir lokma ekmek
Tutunacak dalım gel neredesin

Hasret mi koydular senin adını

GERİ DÖNMEZ.


Sus ağlama sus gözlerim,
Yandı gönül kolay sönmez,
Anma artık sus sözlerim,

Yalnız senin için ne canlar yaktım,
Kin gütme deseydin gütmezdim inan.
Saymadım ardıma kaç kere baktım,
Kal desen kalırdım gitmezdim inan.

Sevince taşımam içimde gurur,

Geceler gizliyor göz yaşlarımı.
Sensizliğe ağlıyorum seninle.
Seni seviyorum;
Gülmeyi,yaşamayı ve hatta nefes almayı sevdiğimden çok.
Korkuyorum;
Seni sevmekten değil de sevilmemekten.

Kışta bile hep baharsın,
Sensin övülecek kadın,
Güneş batar sen doğarsın,
Söyle aşk mı göbek adın.

Dudakların nar kırmızı,

Bir bakışın bende harbi başlatan
Hangi güç sevgiyi kalpte dışlatan
Bir tek sensin canda canı yaşatan
Bende gönül işgal sensin kuşatan

Gönül kalesinin bendini aştın

Kimsenin fırçası aynası değil,
Hep aslı gibidir sedat kocabey,
İyi kulak verin aynısı değil,
Hep aslı gibidir sedar kocabey.

Şiirle övdüğüm yerdiğimde var,

Başındaki fırtına biraz olsun diner mi?
Bıraktığın resminle her akşam baş başayım,
Kalbin beni sevmeyi, bir kez daha dener mi?
Benden nasıl vazgeçtin hay aklına şaşayım,

İzlerini silmedim üzerinden masanın,