Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hasretine müebbet dört duvar mahkumuyum
Yanımda bitiyorsun her sigara arası
Bugün değilse bile yarından umutluyum
Gittiğin gibi dönsen bir gecenin yarısı

Şehir şehir dolaştım sanki sürgün misali

Fırtına bir sandaldım,
Rüzgâr aldı küreğimi,
Yayı kırık bir mandaldım,
Yakıp yıktın yüreğimi.

Sığınacak limandın sen,

Ne denir ki doğru söze,
Körle yatan şaşı kalkar.
Artık kolay gelmez dize,
Adam olmuş kaşı kalkar.

Her konuya ilgisi var,

Muradımız düşümüz bir,
Bağladılar başımız bir,
Bundan böyle aşımız bir,
Evlenmeye gidiyoruz.

Davul vursun zurna çalsın,

Adam desem adam değil,
Her balonu sönecek var,
Madam desem madam değil,
Yağcılarda inecek var.

Kapı önlerinde yatar,

Bilesin ki artık gözüm üstünde,
Seni kabak gibi oydum bu sefer,
Dağın haberi yok dağa kütsünde,
Taşı gediğine koydum bu sefer.

Kendimi peşine izine vurdum,

Duydum ki yakında gidecekmişsin
Unutma bir yarin var İstanbul'da
Her şeye bir kalem çekecekmişsin
Sen yoksan yaşamak zor İstanbul'da

Mevsimler değişir yazlar kış olur

Yolda kaldı gözlerimiz,
Hoş geldiniz Zehra Abla.
Çok içtendir sözlerimiz,
Hoş geldiniz Zehra Abla.

Bizler sana çok alıştık,

Derlerdi de inanmazdım ağladım,
Asker yolu beklemesi zor bana.
O gidince hep karalar bağladım,
Her mektubu kurşun gibi kor bana.

Yastık yapmış tüfeğini başına,

Biraz fazla güzel, fazla alımlı
Arıyorum Fatmagül'ün şuçu ne?
Bakışı hem davetkar, hem çalımlı,
Soruyorum Fatmagül'ün şuçu ne?

Onun adı dilden dile yayıldı,