Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hasretine müebbet dört duvar mahkumuyum
Yanımda bitiyorsun her sigara arası
Bugün değilse bile yarından umutluyum
Gittiğin gibi dönsen bir gecenin yarısı

Şehir şehir dolaştım sanki sürgün misali

Fırtına bir sandaldım,
Rüzgâr aldı küreğimi,
Yayı kırık bir mandaldım,
Yakıp yıktın yüreğimi.

Sığınacak limandın sen,

Ne denir ki doğru söze,
Körle yatan şaşı kalkar.
Artık kolay gelmez dize,
Adam olmuş kaşı kalkar.

Her konuya ilgisi var,

Muradımız düşümüz bir,
Bağladılar başımız bir,
Bundan böyle aşımız bir,
Evlenmeye gidiyoruz.

Davul vursun zurna çalsın,

Adam desem adam değil,
Her balonu sönecek var,
Madam desem madam değil,
Yağcılarda inecek var.

Kapı önlerinde yatar,

Bilesin ki artık gözüm üstünde,
Seni kabak gibi oydum bu sefer,
Dağın haberi yok dağa kütsünde,
Taşı gediğine koydum bu sefer.

Kendimi peşine izine vurdum,

TAK ETTİ BABA.


Görmedin yıllardır kavrulduğumu,
Bekârlık saçımı ak etti baba,
Bir yaprak misali savrulduğumu,

Gözlerimi kapattım sensizliğe ebedi,
Ne kadar düşünmek istemesem de nafile.
Hasretindir çığlıklar koparan içimde,
Senin suçundur bu yaş varsa gözlerimde.
Hiçbir zaman umursamadın ağlayışlarımı,
Güldün,hep güldün,alay ettin sevgimle.

Hayatta en gerçek utkum,
İlham ilham taşıyorum,
Büyük bir aşk büyük tutkum,
Şiir ile yaşıyorum.

Söylemesi kolayda haydi gelde özleme,
Kapıya fırlıyorum duyduğum her bir seste,
Artık dönmeyeceksen bunun benden gizleme,
Sensiz çok çaresizim şu dört duvar kafeste.

Alacağına yazdım verdiğin her acıyı,