Bu bir sitem değil biraz yarenlik;
Dilerim, yine de gücenmeyesin.
İçimden geldiği gibi yazarım;
Resmim sende anı olarak kalsın!
Ne çileler çektik bugüne kadar;
‘Ak! ’ dedim, ‘Kara! ’ dedin;
‘Bak! ’ dedim, ‘Bakmam! ’ dedin;
‘Çak! ’ dedim, ‘Çakmam! ’ dedin;
Kâh dedin, kâh demedin…
‘Var! ’ dedim, ‘Yok ki…’ dedin;
Şiir diye ekliyorsun,
Keklik gibi ötüyorsun!
Dilini pek sevdim, inan,
Senden başka yok kahraman!
Bunu senin için yazdım,
__Çok yoruldum arkadaş!
__Sanki taşıdığın taş!
Yazdığın üç beş satır;
Verdiğin sade kahır!
__Sen hep öyle sanırsın!
Gülmesin gözlerim, yüreğim, yüzüm
Kendime geçmez ki bir nebze sözüm
Hakikî dost olsa güvenir özüm
Kahrım kendimedir, alınmayınız!
Gönlüm kırmızı der, yeşili arar
Kahrından ölenler çileler çekmiş
Zalimler onlara eziyet etmiş
Yaşama coşkusu eriyip bitmiş
Zahirî nedenle hep göçüp gitmiş!
Aç susuz, uykusuz yıllar birikmiş
Kalemim kırıldı, zorlanıyorum;
Yine de yazmaya çalışıyorum.
Yazsam da öyle haz alamıyorum;
Kalemle aramı bulamıyorum…
Be, kalem! Ne diye kendini yordun;
Varsa damım, toksa karnım, yoksa kahrım
Bahtiyarım.
Varsa sazım, bir mızrabım ve ilhamım
Bahtiyarım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!