Seçil Karagöz Şiirleri - Şair Seçil Karagöz

Basiret bağlanınca, feraset körelince
Zekâ işe yaramaz, pek âciz kalır insan…

Heves eksik gelince, nefes yetişmeyince,
Müdrik olamayınca pek âciz kalır insan…

Diyorlar ki kuyuya bir akılsız taş atmış;
Kırk akıllı uğraşsa, asla çıkaramazmış!
Taş atan akılsızsa, o taştan korkmalısın;
Yaran yoksa gocunma; zekisin, akıllısın…

Herkes taş atsa bile kuyular hiç dolmazmış;

‘Canı çıksın! ’ derler, altta kalanın
Hakkını da yerler yalnız kalanın;
Var gel iyi düşün, bu böyle gitmez
Az boyun kırmakla değerin yitmez!

‘Huyun çıksın! ’ derler, huy canı bekler

Say beni, sayayım sayanı, seni
Sev beni, seveyim seveni, seni
Sor beni, sorayım soranı, seni
Sen beni, ben seni değerleyelim!

Duy beni, duyayım duyanı, seni

Çok ulusun,
Çok zorlusun,
Çok vukuflusun;
Değil mi?

Alkış istiyorsun,

‘Dediğim dedik’ der, çaldığı düdük
Akil görünse de hödük mü hödük;
Ata binmiş gider hem de dikine,
Bir gün düşer, herkes güler haline!

Attan düşen biner karakaçana,

Ne ikram edeyim? sordum kibarca
İkramda neler var? diye sorunca
Sıraladım: Kahve, çay, limonata
İstemem! dedi ve başladı hata!

Konuğumsun, olmaz! dedim kibarca

Boynun neden eğri, diye sormuşlar
Deve dile gelmiş: Nerem doğru ki!
Çölü geçmek zor mu, diye sormuşlar
Merkep rehber ise zor bir şey yok ki!

Hörgücünde ne var, diye sormuşlar

Boyun neden kısa? diye sormuşlar
Boyumdan size ne! demiş ve gülmüş
Neden gülüyorsun? diye sormuşlar
Siz pek uzunsunuz! demiş ve gülmüş

Deve utansın mı? diye sormuşlar

Asil ruhlu, saygın, özü sözü bir
Ağırbaşlı, dürüst ve güvenilir
Olursa sayılır hem de sevilir;
Sırıtmaz, yılışmaz devlet adamı!

Sabırlı, temkinli, pek hoşgörülü