Hiç derdim yok diyen yalan söylüyor,
İnsan olup derdi olmamak yoktur!
Azsa da, çoksa da bizi eğliyor
Dertler, salt ölüme hiç çare yoktur!
Hiç kimsem yok diyen yalan söylüyor,
Kumaşını versen astarın ister
İsteği hiç bitmez, ister ha ister
Adı her ne ise değişmek ister
‘Ver, kurtulma!’ nasıl? Böylesi gırla!
Astarı da versen biçilmek ister
Var mıydı bırakıp ansızın gitmek,
Haber de vermeden bir anda yitmek?
Vermedim kimseye bilerek zarar,
Bazen zarar bile sağlar çok yarar!
Var mıydı teşekkür etmeden kaçmak,
İstesem olamam bu yaştan sonra
Ne bencil, çıkarcı ne de eyyamcı!
İyi gün dostları olduktan sonra
Aynada gördüğüm bile yabancı!
Acımasız olmam bu yaştan sonra
Vefayı tanırım, iyi bilirim;
Herkes de tanısın, görsün isterim!
Vefa saygın, içten, ağırbaşlıdır;
Ezelden beri var, genç ve yaşlıdır.
Vefa sahibini mutlak inceltir;
İnsana değer ver, bunda içten ol
Halkını küstürme, biraz sakin ol
Bazen bir rey bin rey eder, emin ol
Reyim kazandırır, kıymetini bil!
Asla rücu’ etmek büyük kudrettir
Vatan toprağımdan bir mikron bile
Alamazlar çünkü ülkem kutsaldır.
İçli dışlı olduk, dostumuz çile,
Savaşçı ulusum tam kararlıdır.
Her şey vatan için sonsuza kadar…
Allah’a hamdolsun ağrılarım var,
Sanki Ağrı Dağı kadar ağırlar;
Bunun yanı sıra acılarım var,
En acı biberden daha acılar!
Allah’a hamdolsun sızılarım var,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!