Hiçbir zaman ablam, edem olmadı
Kıymetin bilirdim olmuş olsaydı.
Bilmem vardı belki hiç anlamadım
Sayardım, severdim, hep danışırdım.
Abla, ede olmak kolay değildir
Dünyaları yesen yine doymazsın
Bir o kadar içsen yine susarsın
Her şey senin olsa yine kanmazsın
Açgözlülük seni bir gün bitirir!
Yetinmeyi bilsen muhtaç olmazsın
Yüzüne acıyıp ardından gülen
Hatta üzülmene içten sevinen
İnsana benzeyen yaratıklar var
Ona, buna, şuna acımak zarar!
İnsani duygudur acımak elbet
Bir simit, az peynir bir bardak da çay
Aşağı yukarı yirmi lira say
Kahvaltı mı yoksa yemek mi denir?
Hüzünle, keyifle içilir yenir!
Garibin cebinde yirmi lira yok
Ağzı kalabalık insan pek nahoş
Kültürüne baksan kafası bomboş
Ruhu karanlık ve ortamı pek loş
Cahil ile ne coş ne ardından koş!
Dostluk ucuz değil, arkadaşlık bol
Güçlüdür, üstündür akıl akıldan
Akıl somut değil, elle tutulmaz
Değeri ölçülür davranışlardan
Akıl hükmedince engel olunmaz!
Aklımız armağan Allah’ımızdan
Bire karşı üç, beş, on hatta elli
Silahlı eşkıya zulmeder belli
Devlet terörüdür hem de besbelli
Teröriste destek olan da aynı!
İnsana benzerler ayaklı elli
Para pul gerekmez selam vermeye
Verilen selamı kabul etmeye.
İnancı olan hiç tereddüt etmez;
İnançsız olanın aklı pek ermez.
İnanç kulvarında yürüyen, koşan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!