Eğitim adına ahkâm keseriz;
Mangalda kül koymaz, lânet ederiz.
Bu çözüm olamaz, düşünmek gerek!
Acı tatlı bizim, titrer bu yürek!
Varsa bir önerin, hiç geri durma;
İki bin yirmi üç sona ererken
Şiir yazmak geldi bir an içimden;
Konu pek sıkıcı olmasın, derken
Paldır küldür girdim konuya birden!
Hüzünlenmek vardır bazen yererken
Bugünlere öyle kolay gelmedim
Haksızlık etmedim, haram yemedim
Darlık, yokluk çektim, hiç pes etmedim
Tiye almaktayım hayatı artık!
Hayatta hiçbir şey kolay olmuyor
Tekelimde değil milliyetçilik
Ne Atatürkçülük, ne devrimcilik!
Temiz siyaset yap, yanma derdine;
Herkes için aynı, böyle biline!
Kimim, neyim diye düşünmek gerek
‘Yoksulun, ölünün, bir de paranın
Yüzü soğuk!’ derler, buna inanın.
Yoksul onurludur, hiç isteyemez;
Yağıyla kavrulur, ağlar, gülemez!
Yoksulun hâlini yoksullar anlar;
Özü sözü bir, içten hem de iyi niyetli
İnsanlar mutlak vardır, iş ki bulabilmeli
Arkadaş, dost olmaya pek güvenebilmeli;
Herkese açılıp da sırrını vermemeli!
Önce kendine güven güvenmek istiyorsan
Yılan mı, çıyan mı anlamak pek zor
Cesaretin varsa kendisine sor!
Bakışları bile sıkıntı verir
Karşısında duran mum gibi erir!
Dost gibi yaklaşıp hesaplar yapar
Kimse beklemesin oyum almayı
Aklından çıkarsın kapım çalmayı
Bir kutsal oyum var sana kalmayı
Karşında çocuk yok, geç kandırmayı
Dürüst ol, harbi ol, sıkıntı verme!
Şiirin iyisi kötüsü olmaz
Yeter ki duyarak yazmış olalım!
Söz öz bütünlüğü yoksa şık olmaz
Duygu ve düşünce sunmuş olalım!
Ne övgü ne alkış beklemek olmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!