Günler, aylar, mevsimler birbirini kovalar
Derken bir yıl tükenir ve bir yenisi başlar…
Rızkımızı yer içer, ömrümüzü yaşarız;
Yaşlanan zaman değil aslında, biz, insanız…
Bizi geçmişe bağlar acı tatlı anılar;
Yavan şiirlerle oyalanırız
Oyalanmak için bazen yazarız
Yazdıklarımızı pek beğeniriz
Âdeta göklerde uçar gezeriz!
Gezerken arada yorum yaparız
Diyor ki: ‘Bende yok! ’, irdelemeli,
Bazen söyleneni ters çevirmeli!
Herkeste biraz var, incelemeli,
Vardır ya da yoktur; çok mu önemli?
Kendinden pek emin görünse bile
Günler haftaları,
Haftalar ayları,
Aylarsa yılları
Kovalar durur.
Geride kalanlar
Tüm uğraş bir lokma aş, bir yudum su
İçin olsa gerek, yürek katlanır;
Göçene dek sürer her şey doğrusu
Yiğit hiç pes etmez, yaşam tatlanır!
Ömür kısa, insan fâni, çakan yok
Anamla bir bacım ve biraderim
Kaldı şu dünyada; iyi ki varlar!
Onlarla ben varım, yoksa neylerim;
Bana tereddütsüz hakiki yârlar.
Hamdolsun yaşama coşkum yitmedi.
Öyle bir duygudur ki aşağılık
İnsanı baktırır pek alık alık
Nedeni kuşkusuz özde kıskançlık
Yakalanamayan ise çağdaşlık!
Mutluluğu yıkar hatta yok eder
Acı, tatlı bize her zaman vardır
Aklı, kalbi, ruhu insana yârdır
Oynayamayınca yen ve yer dardır;
Yılmak, korkmak, kaçmak bize yakışmaz!
İlim ve feraset en güçlü fardır
Hiç derdim yok diyen yalan söylüyor,
İnsan olup derdi olmamak yoktur!
Azsa da, çoksa da bizi eğliyor
Dertler, salt ölüme hiç çare yoktur!
Hiç kimsem yok diyen yalan söylüyor,
Yedik, içtik, şiştik; hâlimiz yaman
Hep çıkara koştuk; aklımız duman
Ağlamaz güleriz yoksa da derman
Hoplayıp zıplarız aman da aman!
Benciliz, kıskancız; hâlimiz yaman




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!