Seni kurusıkı, nazma devam et
Dilde ahkâm kesme, az kendine yet
Dili güllü olman özgün kıyamet
Bazen okuyorum ve gülüyorum!
Seni kurusıkı, nesre devam et
Bu çağın, bu âlemin insanı mı sanırsın
Kendini; kahırlanma yoksa fena yanarsın...
Çıkarının kölesi, kısır döngüye tutsak
Olmayanları bilsek ve bir arada tutsak...
Kendin gibi vefalı, dürüst, içten sanırsın
Saymasan da beni, sayarım seni
Sevmesen de beni, severim seni
Sormasan da beni, sorarım seni
Sen sana bu denli ilgili misin?
Yok, lakin düşmanım dahi ölmesin
Eskiyen yıl mı ki yenisi gelsin
Zaman soyut kavram, eskiyen sensin.
Doğdun, yedin, içtin, yetmez mi dersin
Az yetingen isen, en mutlu sensin!
Her anı dolu ve anlamlı yaşa
Yine R’ye taktım, bilmem, değer mi;
Di’mi (!) bile hafif kalır yanında…
Var mı kırpmak, yontmak, yutmak sesleri
Güzel dilimizde standart bazda…
Espri, sürçülisan, … hepsi bahane;
Selâmı karşıdan beklemeden ver;
Verilen selâmı tereddütsüz al!
Her selâm Allah’ın adını anar;
Yaradan’ı seven kulunu sayar.
Saygıda sevgi ve değer vermek var;
Selâmı tereddüt etmeksizin ver
Birkaç kere dene, almayınca yer
Yermek de gereksiz, hiç değer verme
İmansız değişmez, kendini germe!
Selâmı alanın hatırını sor
Ağızlarda sakız oldu seviye,
Çiğneye çiğneye hepten kediye
Yüklenir olmuştur bütün sermaye;
Devinen tüm dertler halka hediye!
Sabah, öğle, akşam konu seviye,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!