Nitelik önemli, nicelik değil;
Söz kalabalığı sıkıntı verir.
Enerji ve zaman ucuz değil ki,
Erek üleşmekse, bunu önemse!
Destansı yapıtlar pek ilginç değil;
Sürüden ayrılan kurda yem olur;
Sen ise çakala yem oluverdin!
Telaşla davranan burnundan solur;
Soluyan burunda kıl oluverdin!
Bedenin ve ruhun depreşir durur;
Düşünmem yakını ne de ırağı
Toplayıp giderim tası tarağı
İster duyuru de ister uyarı
Akıldır nihayet, bozar ayarı!
Karanlık da olsa yakıp çerağı
R’leri yutunca karnın mı doyar;
Böyle bir özenti ne verir sana...
Alfabeyi, dili nasıl bozarsın;
Yoksa sen de bir R-özürlü müsün...
Sanki moda oldu R’leri yutmak;
Komşusunun ipiyle düşüverir derdeğe;
Çıkarı kesilince tez başvurur herzeye.
Selâmını esirger yayılsa da çevreye;
Elinden gelse bile destek vermez kimseye.
İyiye, güzele, doğruya koşmak
İçin aklın güçlü olması gerek!
Hem zekâ hem akıl güçlüyse eğer
Elbet ideale koşmaya değer!
İdeal özgündür, amaç başarmak
Başında a, b, c olan alfabem
Yirmi dokuz harfle pek özgün idi.
Q, w, x gelince nolur, bilemem
Onlar yokken hiç de yoksul değildi.
Yirmi biri ünsüz, sekiz ünlüyle
Yaşına başına hiç yakışmıyor
R’leri yutmayı kibarlık sanman!
Belki de farkında değilsin bunun;
Yoksa sen de bir /-R-/ özürlü müsün?
Dildeki sesleri hem de harfleri
Ön yargılı, saplantılı insanları sevemem
Selam alıp versem bile onlara dost diyemem
Kendini bir şey sanana zerre değer veremem
Çokbilmişlik taslayana asla rağbet edemem.
İnsan vardır, m/adam değil, öylesini sevemem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!