Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

Öfkem mi?
Karalı, çok deneyimli
Bir avcı gibi
Bilincimi kurşun yaptım.
Sapladım yüreğime
Kanattım, ağlattım, susturdum onu…

Bir ideal uğruna savaşmak
İşte karın, oğlun, işin; her şeyin!
Kişiliğin, bilgeliğin, kültürün, cehaletin
Cesaret ve de sabrın
İşte böyle, hiç bitmeyecek bir savaş olmalı
Çünkü böylesine bir savaşta

Öyle
Hissediyorum ki sensizliği,

Milyar yıl
Toprağın altında yatan ölü,
Ağlıyor.

Tut ki ben ölmüşüm…
Daha ne yapacaksın bundan sonra.

Bakacak mısın?
Bakamadığın
Bahar sabahlarında

Ne guzel soylenmis....

Soğuk bir kış sabahı sahildeki küçük bir köyden bir balıkçı
filosu denize açıldı.

Öğleden sonra büyük bir fırtına koptu.

Bu
Mu
Dur
Acı.
Bir tümöre teslim etmek hayatı.

Ölen bir kız çocuğu ve ben


Önce
Bir kağıt parçası
Okumak için

Ölüler,
Ölür mü?
Ölüler ölür.
Ölü olmayanlar,
Ölseler bile ölmezler.

Varın,
Gidin
Siz anlayamazsınız benim ölümü bile,
Leş kargaları yesin cesedimi.
Girmek istemiyorum.
Sizin eşeceğiniz kabre.

ölüm dediğin
ne
bir adım öte
çek te vur beni sen,
dizelerimle.