Haftanın Her Günü Sen
Bugün pazartesi…
Gözlerimi açtım,
ve senin adınla başladı içimde gün.
Bir kahve kokusu değil,
Hakikatin Gölgesinde
Ahkâm keser diller, fakat susar gönüller,
Gerçek kelamı yalnız, arifler işitirler.
Sözde değil özde bulunur selam,
Hak yolunun yolcusu, bilir en hakikî ikram.
Hâlâ kırgınım.
Gittiğim için değil yalnız,
gidişi mecbur bıraktığın için.
Bir kapının dili varsa eğer
benim adımı en çok susarak söylerdi
Hangi Mevsim Eksiliyor İçimde?
Bir suskunluk çöktü damarlarıma,
güneş ışığı bile üşüyor içimde.
Takvim, yapraklarını sessizce döküyor,
ama ben sayfaların arasında
Harâb Aynaların Ardında
Hepimizin gösterişli ömürlerinin gerisinde
bir yanı çürük,
bir yanı eksik,
bir yanı kırılmış hayatlar vardı.
Bir Yılın Harmanı
Ektik…
toprağın koynuna bıraktık tohumu.
Küçücük bir taneydi,
ama içinde koskoca bir yıl saklıydı:
Hasan Boğuldu
Kazdağı’nın eteklerinde,
bir sevda başlar —
göz göze değil,
gönül gönüle değerek.
Bir kapı aralığından sızdım hayata,
ne tam geldim,
ne de gidebildim.
Sanki bir eşiğe ilişmiş ruhum;
içeri girsem kendimden vazgeçeceğim,
geri dönsem hiçbir şeye dönmeyeceğim.
Artık elinde kırılıp parçalanmış bir hayat kalmıştı.
Avucunun içi cam tozu, parmak uçları ürkek bir kuş.
Nereye koyacağını bilemedi önce,
masanın üzerine küçük bir örtü serdi
üstüne tek tek dizdi günü, akşamı, geçmişi.
Her parça bir hatıra gibi titredi
Haziran’da Bitti Gülüşün
Haziran’da bitti gülüşün…
Oysa daha yaz yeni başlıyordu,
ve ben,
gülüşünle çiçek açan bir kadındım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!