Kalbimin İcraya Verildiği Gün
Bugün,
kalbim icraya verildi.
Borcu ben yapmadım,
ama bedelini ben ödedim.
Seninle birlikte tanıdım "kalimera"yı,
O kadar sıradan cümleler vardı ki,
"Kendine dikkat et," diyordu mesela,
O an sanki yalnızca sen söylüyordun.
"Kalimera" dedin,
Kaçmak…
Bazen gitmek değil,
kendi içinden çıkıp
başka bir bedene sığınmak istersin.
Kendini susturmak istersin.
Ama en çok da unutturmak…
Kan Grubum: Aşırı Hassas”
Negatifim. Pozitifliğim bile şüpheli.
Ama kanımda sevgi dolaşıyor hâlâ.
Doğduğum gün,
İçimde binlerce çiçek açmak isterken
mevsimsiz kalmış bir bahçeye dönüşür ruhum,
yağmuru unutan bulutların altında,
gökyüzüyle göz göze gelmeyi bekleyen dallarım kurur.
Her yaprak, sessizce düşerken
kendi cenazesine katılan bir yıldız gibi yanar.
Yoruldum,
Ta derinlerimde…
Sözcükler yetmiyor artık,
Sussam da acıyor içim.
Karanlıkta Büyüyen Günahlar”
Bir fısıltı yükselir gecenin en kör vaktinden,
Ne bir dua tutar onu, ne bir lanet geri çeker.
Günah, kılıç gibi değil,
Gölge gibi sızar kalbine insanın—
Içeri karanlık çökerdi,
duvarlar üstüme eğilir,
saatleri tutamazdı kimse.
Televizyonda bir ezan sesi,
camdan içeri süzülen yağ kokusu,
ama bizim payımıza
Kazanan Kötülük
Akşam oldu; mahalle kahvesinin duvarına beyaz bir çarşaf gerildi.
Karagöz perdesi değil bu, ama gölgeler hazır:
aşık, derviş, tüccar, asker
herkes sırayla sahneye çağrıldı.
Kelâm-ı Hakikat
Ahkâm-ı cihan söylenir dillerde,
Lâkin sır saklıdır ârif gönüllerde.
Kelâm-ı kadîmden doğar selâm,
Her nefes bir ihsân, her bakış bir ikrâm.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!