Salih Erdem Şiirleri - Şair Salih Erdem

Kadını yok sayan bir zihniyetin
Sevgilisi olmak istemiyorum.
Şiddete yıllarca susan milletin
Özrü nedir, bilmek istemiyorum.

Sevgisiz, saygısız o nursuzların

kırdım kabuğumu yele dineldim
buldum toprağımı suya dirildim
türlü çiçeğimle güne serildim
şafaktan şafağa durdu selamım

kader tezenesi çaldı sazımı

Bilirsin söz gerekmez, bazı hâller vardır ki;
Öncesinden sezgiyi, kesişinden bellidir!
Dersin gidiş yol değil, defi öyle zordur ki;
Efkârın düşünceyi, kısışından bellidir!

Şöyle bir bak âleme; ne bir mesnet ne direk,

Evde kal, diyorsun nasıl kalayım?
Beş nüfus elime bakar Reis Bey.
Boynum kıldan ince kurban olayım
Sefalet içimi yakar Reis Bey.

Anadan babadan yok ki servetim

Gülümseyen sevgilinin busesi
Deliksiz bir yağmurlu gün uykusu
Sabahında seher yeli, kuş sesi
Uyandırsın çiçeklerin kokusu

Yüreğinden sarmalayıp hayatı

Gün ne kadar kararsa da kararma
Geleceğe umutlarla bak evlat.
Geri gitme, hedefine koş, durma
Irmakça coş denizlere ak evlat.

Atan nasıl demir dağlar eritmiş

Zamanla dönüyor yolumuz başa
Dereden tepeden aşar gideriz.
Su gibi sıçrayıp taşlardan taşa
Ebedî ummana coşar gideriz.

Kanımız damarda kaynar aşk ile

yaradanın yeryüzüne düşmüş gölgesi
şekillenmiş düşüncesi balçıktan
sonra üflemiş ruhuna bir ferman
ve çıkmış âleme
…………………….bir adem

İnsanoğlu kısım kısım ayrılmış
Cümle âlem niyetiyle doyrulmuş
Mizânı var her beşerin a şaşkın
İyi kötü sanma bahtı kayrılmış

Mevlana der derya olup taşsan da

bu insanın kendini sorgulaması yok mu
tam da dalarken uykularına
bu hesaplaşma yok mu
………………………………günün ortasında
harmanlayarak yanlışı doğruyu