Bakma hissim dağlar kadar
Gölgem bodur kel çınarım
Yüzsuyumdur suya keder
Neye yarar söz pınarım
Çok okumuş cahil veli
yalnızlık yaradana mahsus
dünyaya gözünü açan
gönül eşini arar
bu bilinmez yolda kılavuz
gözleri mahmur
Havadis sorarsın bizim ellerden
Hanemize efkâr bastı arkıdeş
Umutlar çoktandır esen yellerden
Selamı sabahı kesti arkıdeş.
Art arda depremle akıl şaşıyor
Gıran girdi çıkmen demek goley de
Bu ciziyi kim çekicek arkıdeş?
Genç mi kaldı déven gari şu köyde?
Fidanları kim dikicek arkıdeş?
Uyarız da evde galın çağrına
Bahar gelmiş gurdu guşu dışarda
Dağlar çiçek açıp duru arkıdeş.
Zabah aşam debenneyoz içerde
Günne böle geçip duru arkıdeş.
Zımbarası gıran girmiş deyola
Bu gıranı saldık kendi hâline
Başımıza davın oldu arkıdeş.
Lalesinden sümbülüne gülüne
Boyun büktü, beñzi soldu arkıdeş.
Bir ölet ki sanma geldik nazara
Bir ton kumpir gıram altın, vay canına! Vay arkıdeş.
Sorumlusu kim bu haltın? Zehir kusar çay arkıdeş.
Dağımızda, taşımızda, bir davın var başımızda
Tene koymaz aşımızda bu nasıl bir toy arkıdeş.
Çokanneşip gâvelere doldular
Hoş vaatle uyuttular arkıdeş
Sameştiler enkas bizden oldular
Ağladılar, avuttular arkıdeş.
Sarı dastar şapgasını giyerek
Bize bizden başkasının hayrı yok
Feryadımı sen duy, sen duy arkıdeş.
Bu devirde hak adalet gayrı yok
Vicdanına sen uy, sen uy arkıdeş.
Aylar geçti masal ile nameyle
Dolaştım köyümü bir akşamüstü
Babadan yadigâr bucak kalmamış!
Olsaydı sorardım; kimlere küstü
Bacası tüten bir ocak kalmamış.
Yıkılmış evlerin temel direği
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!