Dağların üstü kar boran olsa da
Semada turnalar bir şarkı yakar
Koklarım bir kekik bir çiçek ya da
gönlüme bir serçe kan gülü takar
Yazsam da bitmez bilmem kaç satır
Dal yokuşlara, yırt demir çığlığı
Sana yol vermeyen dağlar utansın
Devir engelleri, yık duvarları
Pusuda kopmayan ağlar utansın.
Gözünü kaldır da bak karşı dağa
Kalbinde aşkımı sakla bir tanem!
Açma el âleme, sır deli deli!
Bir hüzne belendi bu gönül hanem
Merhem ol yarama, sar deli deli.!
Emre amadeyim, sevdiğim buyur!
Deli gönül nedir böyle telaşın?
Biraz sükunete dalıver gitsin
Gözünde titreyen gizli göz yaşın
Asi bir rüzgâra salıver gitsin.
Dudağın titriyor hep ahu zardan
Gözlerim ufukta, elim yüzümde
Kırılmış bu gönlüm bundan kime ne!
Bir hazan misali her dem sözümde
Darılmış bu gönlüm bundan kime ne!
Gözümde ki hüzün düşse de sele
Ölmekte var bir gün kaderde
gün olur mezarıma gel sevdiğim
bu sevda iksiri düşürdü derde
süzülen gözyaşımı sil sevdiğim.
Mah yüzün çevirip semaya öyle
Dilimde bir gurbet türküsü sendin
Sözler dokunuyor dile sevdiğim
Hasret kılıcıyla hep beni yendin
Yüreğim ki döndü küle sevdiğim.
Yağmurun bir diğer adı da sendin
Beni deryalara saldın sevdiğim
Hasret kılıcıyla hep beni yendin
Vurup sessizliğe daldın sevdiğim.
Dilimde sıkışan bir nâra gibi
Dilinde ki meyve, yâr hangi bağın?
Şen bülbüller dala konar sevdiğim
Konuşurken çiçek toplar dudağın
Has arılar bala konar sevdiğim.
Gülüşün dalgalı nehirler gibi
Yeni uyanmış'sın gözlerin mahmur!
Şimdi pamuk ellerinle gözlerini ovarsın
Ne güneşler eridi elvan gözlerinde
Gülüşünle gölgeleri kovarsın.
Mesafeler uzak olsada gönüller yakın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!