Her gün gözlerini öpen aynaya
Dağılsın saçların, bak benim için
Zülfünün düştüğü serin yaylaya
Kızıl kan gülleri tak benim için.!
Üşüdüm üşüdüm, bu boran karda
Dilinde meyve biter
Dalında meyve biter
Ki insandır meziyetinde âla
Yolunda meyve biter
Kâinatı süzen yürek hayrette hâlâ…
Her çiçeğin bir hası var
Her Mecnunun Leylası var
Herkesin bir Mevlası var
Yoluna kurban olduğum.
Her yüreğin bir sahası var
her sabah kuşların konduğu çiçekli daldın
güneş dokunurdu gözlerine bir tepeden
tebessümünü çalmış olmalı güneş
ay izin istemiş olmalı geceden
belki dudağının şarkısıdır akan ırmaklar
bazen bir gül düşer gülüşünden bir mavi bir kırmızı
Ay yüzlüm
dolunay düşmüş yüzüne
güneş belenmiş gülüşlerine
yıldızları saklamışsın gözlerine
hayat seninle geliyor üstüme...
Gözümden süzülen hüzün yağmuru
Sıçrasın içine dolsun sevdiğim
içinde gül açmaz, vicdanın kuru
baharda gülüşün solsun sevdiğim.
Hatırla; dilinde saklı dikeni!
Bir hüznü üstüme çöktü akşamın
yüreğimin ucu köze dokundu
perdesi çekildi buğulu camın
kelimeler süzüldü söze dokundu.
Nedamet, nedamet heybemde azık
bir sevda ki cana düştü sevdiğim
bir alev ki kana düştü sevdiğim.
nehirler içimde duruldu gitti
çöller ki içimde kavruldu gitti
kurudu yapraklar savruldu gitti
Hikmetle her şeyi var eder Mevlâ
Zalime dünyayı dar eder Mevlâ
Şu Yüce dağları kar eder Mevlâ
Bahara hazırlık var olsun diye.!
Bahara gelinlik giydiren odur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!