Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

Kime öğüt vereyim bende de bir nefis var,
Neye yarar ona söz dinletemezsem sonra!
Bir adım gerisinde kalsam örer bin duvar,
Çekiyor beni her an canımı yakan kora...

Muslukları yalama olmuş, boynumda yular

Candan maldan kimse emin değildi
Halinden bezmişti, Anadolu nar
Moğol istilası tekin değildi
İktidarsız sultan, kargaşaydı yar

Bu dehşet içinde gezdi manisi

Özgürüm. Param, silahım kadınım var
Ne istersem ne dilersem anında yar
Amma anlık ecel dünyamı eder dar

Anladım ki ne sahiplensem fakirim
Dünyam olsa, onsuz kalacak ahirim!

Çin’i saran asırların intikamını,
Alır ya... Huzur adına yaparak zulmü!
Sincan’da dünya seyreder ırkçı kıyımı,
Doğu Türkistan’da ağlar Türk’ün kilimi…

Güvendiğin gücünse Çin, almaz imanı!

Su üstünde ak süt sandım dünyayı
Deşmedim hiçbir an elem rüyayı
Derdine düştükçe kurdum hülyayı
Bir anlık mutluluk aradım durdum

Oysa ömür aksa da altında çamur

Ağzından çıkan her söz dua yerine geçer
Kızdın mı susmayı bil duydun mu kötüyü sil
Aka dokundu mu kir gündüz karanlık saçar
Doğru yoldaki sınav çetin sukut etsin dil!

Sabrın sonu selamet zikirde var keramet

Adıyaman’dan değil ben Kayseriliyim!
Geçmişimde gelmiştim o topraklara,
Akdeniz’in havası nemli oraklarla
Biçtikçe ten kavuran aşkın yerlisiyim

Konuşunca buraya torpil yeri derler,

Gül kardeşim içinden geldiğince,
Hatta bir an bile düşünmeden!
Sıkıntın olduğunda sabırdır gülmen,
Ol huzura erenlerle...
Aşkını tazele, Allah ile ol
Gerçek muradın olsun yol...

Alnı secdesinde aklı heybesinde
Anırsa yeridir dilinde ezgidir
Hu... dese tekkede tövbe der elbise
Çünkü imanı saf riyasız sevgidir

Halkada cemaat döndükçe eziyet

Afganistan
Şımaran batı
Ve yakılan Kur’an
On iki şehit kesildi kaskatı
Ona ağlıyoruz…