Güleni çok gördüm, ağlayanı az,
Sırtımdaki yükler bir türlü dinmez,
Yakınım uzaktan, uzaktı biraz,
Yıllardır yüzüme gülmez oldu.
Ne yana dönsem de duvarlar çıktı,
Unumu eledim eleği astım,
Elli yaşı bitirdim altmışa bastım.
Tavsiyem adalet nicedir kastım,
Yeter zalım boynumuza vurma.
Zulmün sarayları olsa da yüce,
Unutamadım
Daha çocuktuk, mahallede oynarken,
Bir ara gülerek, beni seviyor musun dedi.
Dedim, "He, seviyorum, ne olacak yani!"
O unuttu ama ben onu unutmadım.
📜 Unutuluş
Seni çoktan tozlu sayfalara gömdüm,
Bundan sonra hatıralarda arama beni.
Son çekindiğimiz resmi ikiye böldüm,
Merhem olsan yarama süremem seni.
UNUTURUM SANDIM, UNUTAMADIM
Sen gittin ardından sustu umutlar,
Gözlerimde kaldı solgun bulutlar.
Ne kadar kaçsam da bitmedi dertler,
Unuturum sandım, unutamadım.
Vefa ektim, elleri biçti bağımı
Duman bürüdü bak gönül dağımı
Ziyan ettim en verimli çağımı
Çarpmadım, usulca çıktım kapıdan
Utandım:
Zamanın rüzgârı tersine esti,
İffeti fırlatıp atandan utandım.
Sükûtun bıçağı sesimi kesti,
Ruhu kir içinde yatandan utandım.
Hangi el dokundu sırma saçına?
Kimleri ortak ettin o suçuna?
Bir dünya sığdırdım avuç içine,
Tutmayı bilmeyen eller utansın.
Gittin de bir yabancıya yar oldun,
Nasihatin düştü gönül bağıma,
Işık oldu karanlık otağıma.
Kulak verdim hikmet dolu çağına,
Hakikat ararsan özden uzak durma.
İlim bir kandildir yanar içinde,
Vakit geldi artık durmam bu yerde,
Düştü yüreğime kapanmaz perde.
Şifa bulamadım derman yok derde,
Bırakıp giderken inan üzgünüm.
Naif duygularla kendimi yordum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!