Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Hiç Kimse Yerini Dolduramadı

O gün iyi ki gitmişsin, canım.
Tertemiz sevdam hatıra kaldı.
Çok gelen oldu, çok giden oldu;
Kimi sevindirdi, kimi de yordu.

HİÇLİKTE VAR OLDUK

Dünya zindanında bir garip kuştuk,
Kafesler kırıldı, uçtuk da geldik.
Zuhurun içinde nura kavuştuk,
Varlık hırkasından kaçtık kaçalı.

HİCRANIN MÜHRÜ
Gönül sarayımı baykuşlar talan etti
Umut deryasını kederle dolan etti
Felek bu sevdayı dillerde yalan etti
Kime ne diyeyim, olanlar oldu.

Hicranın Mührü
Yabancı bağlarda gül derdim sanma,
Bülbülün çilesi özündeymiş meğer.
Eğilip nâmertten bir yudum umma,
Sükûtun hikmeti dizindeymiş meğer.

HİCRAN NÖBETİ
Gözlerim yoldadır, umut perişan,
Ömür yaprağını tüketir zaman,
İçimde biriken bu harlı duman,
Sönmek bilmez, koru derin yerdeymiş.

Hikmetin Mührü :
Erken mi bunadım yoksa erdim mi
Engin denizlerde yüzüyor gönlüm
Dünyada malı mülkü sere verdim mi
Sözcüğü siteme diziyor gönlüm

HAKKIN TERAZİSİ
Gayrı sabrım bitti, dert doldu taştım,
Hıçkırık boğazda bir düğüm attım
Mazlumun feryadı yedi katı aştı,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

HIZIR EL AMAN
Gurbet elde kaldım, yönüm şaşırdım,
Sabır küpünü de her gün taşırdım.
Zemheri kışını dertle pişirdim,
Üşütme bağrımı, Hızır el aman.

Hızır ile Hacı Bektaş Karşılaşması

Kadem bastı Hünkâr, Anadolu’ya,
Suluca Karahöyük, döndü uluya.
Yolda Hızır geldi, derviş donunda,
Hikmetler gizlidir, pîrin yönünde.

HORASAN’DAN CUMHURİYET’E BİR YOL HİKÂYESİ
Güvercin kılığında gelip, Sulucakarahöyük’e kondum,
Hünkar’ın nefesiyle olgunlaşıp, dertlilere çare oldum.
“Eline, beline, diline hâkim ol” diyerek kurdum bu yuvayı,
Hacı Bektaş Veli’dir kalbimin parlayan güneşi ve ayı.
“Bilimin aydınlatmadığı yolun sonu karanlıktır” dedi Pirim,