Gönül Yangını
Gidince karardı güneşle ayım,
Zehirle doluyor içtiğim payım.
Kırıldı umudum, koptu şu yayım,
Yaktığın ateşi kim söndürecek?
.GÖNÜL YORGUN DÜŞTÜ
Yollar uzar gider, içimde sızı
Geceler büyütür gönülde izi
Bir türlü dinmedi yüreğin nazı
Sessizce tükenir ömrümün yazı
GÖNÜL ZEMHERİSİ
Zemheri ayında dondum kavruldum,
Baharın ismini duyana kadar.
Nergis kokusunda yandım savruldum,
Sırrımı kalbimde duyana kadar.
ülfikar’ı dövdüm ezel zamanda,
Düldül’ü nalladım gezer havada.
Cevherim erittim kızgın tavada,
Körük çeken eldim, bak gör be gardaş.
Davud’un elinde zırh oldum piştim,
Ustanın elinde mıh oldum düştüm.
Sanatın, sanatçının değerini bilmeyenler
Dost meclisinden içeri pürûpak girmeyenler
Hakkın terazisinde dirhem dirhem inleyenler
Er meydanına gelin de görelim halinizi!
Her konuda kendini haklı çıkarmak olmaz
Hasretinden döndüm kâra
Gönlüm yandı, sen gör beni.
Aşkın vurdu binbir yara
Beni yaktın, gel sevdiğim.
Ne dert kaldı ne de keder
Görün Beni
Henüz son sözümü söylemiş değilim,
Deryalar içimde, sel görün beni.
Haksızlık önünde asla eğilmem,
Hele yar yanıma gelsin, görün beni.
GÖTÜRÜR BENİ
Gönlümün ateşi sönmek bilmedi
Bir gizli feryadım bitirir beni
Ağladım ağladım, kimse silmedi
Bu sessiz hıçkırık bitirir beni
💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕
EMANET GÜLÜ
Rusya’nın karı bitmedi,
Atanın gücü yetmedi,
Ocağın tütmez gitmedi,
Yaram sızlar Gül Aziz Baba.
Bir turna süzüldü gurbet elinden,
Bir yanım kor oldu gece Gülizar.
Kirpiğin gölgesi düştü gönlümden,
İçime dert yağdı ince Gülizar.
Bir yayla kızının susuşu vardı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!