Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Hakk’ın divanına durulur candan,
On iki hizmetle açılır meydan.
Mürşit rehber olup geçer bu yoldan,
Özünü dâr ile tartmaya geldik.

Çerağlar yanınca nurlar saçılır,

On İki İmam Aşkına

Hak yoluna verdik biz canımızı,
Gönül tarlasında bulduk özümüzü,
Sakınırız şerden her bir sözümüzü,
Mervan’ın soyunda yezitlik varmış.

İnsanlık:

Sormayın nereli olduğumu bana,
Bir sızı duyarsan oralıyım ben.
Dert düşerse eğer can olan cana,
Nereniz ağrırsa oralıyım ben.

Oralıyım ben

Sormayın nereli olduğumu bana,
Bir sızı duyarsan oralıyım ben.
Dert düşerse eğer can olan cana,
Nereniz ağrırsa oralıyım ben.

🔥 Örgütlenmeyi Bilmez İsen

Örgütlenmeyi bilmez isen,
Söylemedi deme;
Duman olursun duman.
Şimdi şapkanı önüne koy,

O gün sorulunca bana
Suçsuzum demeyeceğim.
Eriyip kül olsam da
Adını söylemeyeceğim.

📜 O Şiiri Yazamadım Nedense

Kalemim sanki benden kaçıyor,
Bazen umut bazen öfke saçıyor,
Gülerse ucunda güller açıyor,
O şiiri yazamadım nedense.

Osman Ağa :

Kahvede her gün oturup, iskemle masa vurdun,
Demli çayı yudumlayıp, ne hayaller kururdun.
Şehrin yönetimine de, bin bahane bulurdun,
Neden her şeyi alkışlar, oldun be Osman Ağa?

İrade:

Zulmün sarayını yıkanlar gelsin,
Adalet mülkünü kuranlar gelsin.
Kişi devri bitsin, akıl kazansın,
Sistemi merkeze koyanlar gelsin.

Özün Aynası
Senin cennet dediğin, bir pazar yeri,
Dürüstlükten uzaktır, kalbinin kiri.
Huri, köşk diyerek, kandırırsın da,
Aşk ehli yutar mı, böyle bir seri?