Emeklinin Feryadı
Alın teri döktük bunca yıl boşa,
Gözyaşı karıştı ekmeğe, aşa.
Kaderi terk ettik zalim bir kışa,
Yüzümüz gülmüyor, daha ne deyim?
REVA MI SANA BU ZULÜM EMEKLİ
Aldandın deseler bir avuç mülke,
Gördün mü halini, uyan emekli!
Feryat figan eder koca bir ülke,
Kalmadı mı sende iz'an emekli?
Ah, ah... Nerden başlasam, nasıl anlatsam?
Sığdırabilir miyim acaba sizi sayfalara, cümlelere, sözcüklere?
İhanet mi etmiş olurum yoksa, çektiğiniz onca ikiyüzlülüklere?
Baban yapmasaydı o utanılacak evliliği,
Gider miydi dört çocuğunun anası ellere?
Nehirler akarken aynı denize dökülmekten yorulur mu hiç?
Gökyüzü, yıldızları her gece aynı karanlık sırda saklamaktan.
Ömrümce sürecek bir doğruluğa bağlanmaksa muradın,
Dizginleri elinden bırak, rüzgâra yasla sırtını.
Kınalı saçına sürmeli kaşına
İncecik beline yazmalı başına
Ya varmış varmamış yirmili yaşına
Endamına kurban olam güzelim
EN İYİ ARKADAŞIM: ANNEM
Elimi tutunca dünyalar benim,
Korkularım biter seninle annem.
Seninle şenlenir bütün bedenim,
Huzurum, sevincim canımsın annem.
EN İYİ ARKADAŞIM: ANNEM
Elimi tutunca dünyalar benim,
Korkularım biter seninle annem.
Seninle şenlenir bütün bedenim,
Huzurum, sevincim canımsın annem.
Ankara'nın adı kara yazıldı,
Körpe fidanlara mezar kazıldı.
On yedi yaşında hüküm dizildi,
Yüreğimde bitmez sızın Erdal'ım.
Hukuk dedikleri zulme bir kılıf,
Arzu hâlimi kime şikayet edeyim?
Hangi yola girsem şaştım erenler.
Sevda mı desem gönül bağımı,
Çırpındıkça dibe kaçtım erenler.
Başımı alıp yad ellere gideyim diyom,
Erenlerin huzurunda hidayet dersem,
Aşkın deryasına boydan geçersem,
Bu fani dünyayı candan seçersem,
Belki o zaman huzur bulurum ben.
Hasretinle yanan bir garip sersem,
Gönlümün derdini bir an üzersem,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!