Sabret Ve İnan Şiiri - Hatice Arikan Dumani

​Bitti sandığın anlar vardır,
Nefes bile ağır gelir insana.
Sanki göğsünün üzerine koca bir dünya yıkılmış gibi, taşıyamazsın o yükü.
Ama insan tam vazgeçecekken,
Umut sessizce çalar kapıyı.
Kimseler duymaz o sesi,
Sadece senin kalbin ürperir derinden.
Bitti dediğin yerden yeniden filizlendirir bütün umutlarını...
Küllerinden doğar gibi,
Kuruduğu yerden yeşertir her bir dalını.
Karanlık geceler korkutmasın seni.
Çünkü en zifiri gecenin bile bir sabahı,
Her kışın ardında saklı bir baharı vardır.
En sağlam dualar ışık yokken edilir.
Gözyaşların sessizce süzülürken yanaklarından,
O derin sessizlikte bulursun Rabbini.
İçine biraz sabır, biraz dua serpiştir.
Yorulmuş ruhunu o ilahi teslimiyetin serin sularıyla yıka,
Bırak yüreğin dinlensin.
İnan...
Toprak sandığın yer yarın yeniden yeşerebilir.
Ve ne olursa olsun,
Dünya üzerine gelse de,
Yolların tamamen kapandığını hissetsen de,
Diline tutunacak tek cümle,
Allah her şeye kadirdir....
Her halinden haberdardır Yaradan,
Sen yeter ki sabretmeyi bil ve inan...