Ömrüme Bahar Geldi Şiiri - Dumani Trbzn

Şimdi bütün gürültüsü çekildi dünyanın,
Bir tek sen kaldın içimdeki o derin sessizlikte.
Zaman durdu sanki...
Gözlerin, ahh o gözlerin hayatımda sığındığım en güvenli liman.
​Yıllardır içimde taşıdığım o fırtına,
senin kıyına ulaşınca dindi usulca.
Ne dünün kırgınlıkları var artık aklımda,
Ne de yarının o bitmek bilmeyen kaygısı.
​Kaç mevsim geçti içimdeki kışları sayarak,
Kaç yol yürüdüm adresi olmayan karanlıklarda...
Şimdi senin adınla başladı benim baharım.
Dokunduğun her yerimden sevgi yeşerdi,
Gülümsemenle aydınlanıyor her bir an'ım.
​Ellerini bırakma sakın,
Öylece, sımsıcak kalsın avuçlarımda.
Dokunsun yüreğin, içimde bir zamanlar incinen ne varsa tek tek iyileştirsin.
Unuttum bana anlatılan bütün o kötü masalları,
Şimdi sadece senin sesin, senin şarkın yankılanır zihnimin her bir köşesinde.
​Seninle konuşurken anlam buluyor her şey,
Sustuğumuzda ise bakışlarımız tamamlıyor cümleleri.
Gündüzümüz geceye devrilirken,
Gecemiz yine senin varlığına uyanıyor.
​Sen benim içimdeki ışık,
Bu yabancı dünyada bulduğum en güvenli evimsin.
Sana sarıldığımda eksilen ne varsa tamamlanıyor içimde,
Kaybettiğim ne varsa yerini buluyor sende.
​Bırak, dünya kendi karmaşasında, kendi telaşında dönüp dursun.
Biz kendi gökyüzümüzü kuralım seninle, kimsenin dokunamayacağı.
Aynalara bakmaya bile gerek yok artık,
Ben en çok senin gözlerinde güzelim...
​Şimdi dur ve sadece kal yanımda...
Öyle bir ömürlük değil, zamanın bittiği yere kadar.
Sen öyle bir kök sal ki içimde,
Ölüm bile tebessümle karşılansın seninle...