Uğrak bir sokakta,
Arifesinde gönlüm bir baharın,
Gelir mi gelmez mi bilinmez,
Geçmedi henüz,
Ne güz,
Ne de kışımız..
Seni düşünüyorum umarsız,
Hayallerimdesin çaresiz,
Kedersiz, sensiz, sessiz,
Olmaz mı güller dikensiz?
Seni yaşıyorum umarsız,
Ah! Şu martı sesleri,
Suda balığım tabi.
Düşenin üstüne üşüştüler,
Dalışa geçecekler şimdi.
Barınakta bağlı mavi beyaz,
Üşüyorum,
Belki de havadandır.
İlk günümün akşamı,
Sebep bundadır.
Uzun zamandır,
Çabaladığını fark ettim.
Kim derdi kıvrana kıvrana,
Her gün azap, mücadele,
Geceler hele, bir de sabah,
Seni beklemek var ya…
O dalıp gidişler buğulu ufka,
Limanında gemim batıyor.
Ya tutacaksın halatı,
Bineceksin bu gemiye,
Ey limanımın sahibi!
Ya ben gidiyorum dibe.
Ya da
Kırıntılarla beslenen şu güvercin,
Döktüklerimle doyar mı ki?
Akordiyon çalan çocuk gibi,
Gözlerinin ferinde umudum.
İçimizde sesler,
İstiyor güzellikler.
Koca hayatta,
Minik pencereden bakarken,
Yağmuruna.
Ve yağanların sesini dinlerken ki haz.
Bu büyük bir aşk!
Kulağında vızıltı değil.
Göğsüne değmez kalbi,
Benim gibi çarpıyor değil.
Daralıyor zamanla zaman,
Yok olmaz değil.
Elime kalem değmiyorsa;
Sen geçtin yar..!
Ne hüznün kaldı ne sevdan,
Ben iyileştim yar..!
Şimdi taburcu gönlümde telaş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!