Ölümün Zarifliği

Ölüp gidersem söz verin, ağlamayacaksınız.
Karamsar düşünmem gerek, bilemem geleceği.
Yaşarken pek de fark yok ölüden, üstümde sadece bir duvar etten;
Döndürebilir misin beni komadan, ölüm denen zariflikten?

Hepimiz ağlarız henüz hayattayken.
Peki ya kaybedecek bir şey yoksa,
Korkar mıyız ölüm denen gerçekten?
Ya da kaybolur muyuz ortadan aniden?

Güneş üstümde, vuruyor başıma.
Sert rüzgar neden esiyor yüzüme?
Yoksa hayatın gerçeği mi bu?
Katlanmak zorunda mıyım donmaya bu çölde?