Mühür Şiiri - Yunus Emre Dahutoğulları

Kurak toprağımda çiçek gibi büyüdün de,
Sevdiğini kıskanıp bir şey diyememek ne zormuş.
Boğazım düğümlenir her seni düşündüğümde,
Gözümden yaş aktı senin için; o an anladım,
Aşık olmuşum her bir zerrene...

Duygusal değildim ama sevince insan dönüyormuş divaneye.
Bir gün senin olacağım, kalbim zaten sana ait;
Sen de verme kalbini kimseye, olur mu?
Kalpleri göçebeye dönmüş insanlar sana ev olamaz,
Benim kalbim sende kilitli;
Anahtarı ise zihnim denen okyanusta...

İçindeki karmaşayı görebiliyorum, hissetmedin hiç böyle;
Ben de tatmadım bu hissi ömrümce.
Gerçek aşkı bulunca anlıyormuşsun,
Öncekilerin sadece birer "yanılsama" olduğunu...
Hikâyemde tek sen ol ve pas tutsun kalbimdeki kilit sayende.