Yusuf değilsen inme, kuyu derindir,
İbrahim değilsen girme, ateş çetindir.
Nemrut’un nârına odun taşır feryadın,
Hırs zinciriyle mahkûm ettiğin, o tenindir.
Bir yanda kirli menfaat, bir yanda riya hırkası,
İçi çıyanla kaynar, dışı bir güneş parçası.
İncitir ince ruhları, bilmez hiç zarafet,
Dilinden dökülen her söz sanki kıyamet.
Bir hırsa kurban gitti o en kutsal emanet;
Sandı ki bu sığ dünyada bulacak selamet...
Hakikat pazarında pul ederken vicdanı,
Görünmez bir ur gibi kemirirsin zamanı.
Kayıt Tarihi : 1.06.2026 10:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!