Umutlarımı dilek ağacına astım,
Herkes noel ağacı zannetti.
Her biri ışıl ışıl yanıyordu çünkü.
Gerçekleşmemiş,
Hep beklentide olan,
Ay gibi parlayan,
Senden bir ricam olacaktı!
Ney? Diye soracak olursan eğer.
“Beni yudumlar mısın” diye soracaktım.
Neden diye mi soruyorsun.
Çünkü;
Bennnnn, şeyyyy! !
Onu uzaktan gördüm.
Sadece bir anlığına,
Teninde şiir vardı
Şiirinde de gözyaşları.
Ve kurumamıştı.
Yanına yaklaştım,
Seni bir sevdim kuşlar bile kıskandı.
Seni bir sevdim güneş kızdı bana.
Seni sevdim bulutlar da güneşe kızdı.
Seni bir sevdim yağmur toprağa kızdı.
Seni bir sevdim ağaçlar hepsine kızdı.
Seni bir defa değil ömürlük sevmeliymişim.
Belediye şoförü anons ediyordu.
Boşlukları doldurun, boşlukları doldurun
Herkes hareket etti, hareket etti.
Ama bendeki boşluk hâlâ aynıydı...
Bomboş bir odada
Öyle zengin hayallerim olur ki.
Her köşesine sen çizerdim.
Sen hayallerimi doldururdum.
Bir köşesi ilk tanıştığımız gün olurdu.
Diğer köşelerine kadar,
Tavanımı gözlerinin rengine boyadım
Artık boş hayal kurmuyorum.
Seni daha fazla düşünüyor
Seni daha fazla özlüyor
Seni daha fazla hissediyorum.
Bugün evimi boyamaya karar verdim
Bütün odaları senin kokun ile
Sonra tavanını senin gülüşün ile
Pencerenin olduğu duvarları
Hayallerimiz ve yaşadıklarımız ile boyayacağım
Teninin sıcaklığını hiç söylemiyorum bile.
İki yerin var bende gitmen gereken.
Biri gözlerimin arkası;
Sana nasıl baktığımı anlaman için.
Diğeri de kalbimin içi;
Seni nasıl sevdiğimi anlaman için.
Hiç ders almam ki ben.
Her aşık olmamda,
Bir daha hata yaparım,
Bir daha ve bir daha.
Aşk bazen hata yaptırır birilerine.
Ama ben hep hatalıyım aşkta.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!