Her zaman haddimi bildim
Ama sana aşık olduktan sonra
Bana adımı sorduklarında
Onu dahi bilemedim...
Hey sen.
Evet sen!
Güzel saçlı kadın!
Biliyor musun?
Güneş senin gülüşüne
Güneş senin yüzüne sarılmış.
Nereden duydun bilmiyorum.
Ya da, kimden?
Dünyanın en zengini olduğum doğrudur.
Tek dünyam sensin.
Tek servetim sensin.
Başka hiçbir şeyim yok!
Sırtımı sana döndüm
Sen gizlice gel
Arkamdan sıkıca sarıl.
Öyle bir sarıl ki,
Seni hiç çıkarmayacağım
En sevdiğim kıyafetim sanayım.
Çocuk yıllarımda en sevdiğim şey,
Güneş resmi yapmaktı.
Ama hiç ısıtmıyordu!
Seninle tanışınca o resimleri bıraktım.
Artık üşümüyorum.
Çocukluğumu çok özlüyorum.
Düştüğümde dizimi ovalardım geçerdi.
Şimdi sen yoksun
Ve ben yürüyemiyorum.
Üstelik de her yerim acıyor
Ve dinmek bilmiyor.
Gözlerinin içine doğru yürürsem,
Adımlarım nerede son bulur?
Kalbinde mi?
Eğer orada bitiyorsa:
Biraz dinlenebilir miyim?
Çok değil, ölene kadar.
Doğduğum günü bilmiyorum.
Ne hissettiğimi de,
Minik bedenimin tek hissettiği acıkmak ve ağrılar.
Büyüdüğümde ise gözyaşlarım aldı yerini
Çocukluğumdan tek farkı ise
Rengin kalbime farklı bir imza attı
Kimi hüzün
Kimi karamsarlık
Kimi mutluluk
Kimi umut
Tanımlamaktan korktuğumda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!