Ah annem, bir bilsen
Sana yazmayalı başıma kaç kör kurşun yağdı
Arkamdan vuran vurana, ihanet bin yıllık intikam aldı
Canımdan can bildiklerim gözlerimi dağladı
Arkadaş gibi görünen düşmanlarım hep fırsat kolladı.
Hem ben neden böyleyim anne?!
Ben ölünce öldü demeyin
Kavuştu deyin Sevgili’ye
Kavuştu tek dostuna
Kavuştu Mevla’sına!
Ben ölünce öldü demeyin
Arkanı dön ve git
Bütün iyi niyetlerini vuranlara
Cam kesiği gibi kalbini acıtanlara
En zor zamanında yalnız bırakanlara
Gelip geçici, üç günlük dünyalık aşklara
Bugün Anneler Günü anneciğim
Duygularımı nasıl anlatsam ki
Kelimeler kifayetsiz kalıyor
Kalem yazmıyor o kutsal sevgini.
Bugün Anneler Günü anneciğim
Şimdi ‘Gel tekrar deneyelim’ diyorsun
Bu kaçıncı tekrar hatırlıyor musun?!
Tekrarlanan acılar çoğalıyor
Büyüyor, büyüyor
Ve sonunda öldürüyor
Ne güven, ne aşk
-Değerli dostum Nurten Ali’ye-
Sen gittin, senden bana unutulmayan hatıralar kaldı
Gezdiğimiz dağlar, parklar, Edirne, Cebel'in, köyüm kaldı
Gittiğimiz pastaneler, iftarlar, dini sohbetler kaldı
Rabbim bizi cennetinde buluştursun ahiret kardeşim!
Dünyadan büyük kalbimdeki hüzün
Ağlasam olmuyor, sussam olmuyor
Hayal aynamdan silinmiyor yüzün
Darılsam olmuyor, küssem olmuyor.
Bilmem ki aşka vuslatım ne zaman
Gelin Mevlana’ya uyalım
Kardeş topluluğu kuralım
Hiç kimseyi kayırmayalım
Adalet timsali olalım
Doğruluktan ayrılmayalım
Ben senin Allah’a olan sevgini sevdim
Resul’üne olan samimi hürmetini
Kuran’ın öğrettiği ahlakını sevdim
Bir çocuk gibi saf ve masum hallerini
Ben senin İslam’a hizmet etmeni sevdim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!