Resmiye Mümün Şiirleri - Şair Resmiye Mümün

Sen bizden gideli herkes düşman oldu
Bir bilsen kimleri götürdün yanına
Gözyaşlarım aktı, derya deniz oldu
Artık kendim olmam mümkün değil, babam

Canım dediklerim canevimden vurdu

Zamanı mıydı şimdi kahredici uzakların
Cennetin gölgesinde demlenmek varken birlikte
Zamanı mıydı şimdi öldürücü suskunlukların
Muhabbetin sırrına ulaşmak varken göz göze

Benim payıma hep imkansız aşklar mı düşecek

-Türkçe yer adlarının değiştirilmesi vesilesiyle-

Bulgar bana ne yaparsa yapsın
Ben tepeden tırnağa Türküm
Anam Türk
Babam Türk

Bulgar deme bana-ben Türküm!!!
Türklüğümün bedelini kat kat ödedim
Bulgaristan Türkü olmanın ne demek olduğunu bilir misin sen?!
Bilmezsin, bilemezsin
Bilseydin, Allah’tan korkup susardın
Susardın ve bir daha hiç konuşmazdın.

Bakma nefes alıp verdiğime
Ben öleli çok oldu
Bakma selam verip güldüğüme
İçimde ölen çok oldu.

İlkin gözlerimden vuruldum

Beni öldürmek istiyorlar anne
Zalim ve insafsız kullar
Kafama acımasızca vuruyorlar
Kocaman topuzlarıyla
İrademi kırmak istiyorlar
Gücümü elimden almak

Meğerse beni seven tek adam senmişsin
Senmişsin kollarına sığındığım liman
Beni kem gözlerden sakındıran senmişsin
Bunu çok geç anladım, affet beni babam

Meğerse beni dert eden adam senmişsin

Bekle beni Mekkem- bir gün sana geleceğim
Kabe’nin siyah örtüsüne yüz süreceğim
O mübarek Hacer-ül Esved’i öpeceğim
Bekle beni Mekkem-hasrete son vereceğim

Bekle beni Mekkem-bir gün sana geleceğim

-Hazret-i Hatice Annemize (r.a.) Selam Olsun!

O nasıl aşktı öyle
Çağlar boyu çağlayacak...
Hatice, Efendisinden nasıl ayrılacaktı
Gözler gördü bir kere o zeytin gözleri

İnsanın yaratılışının sırrı
Tüm mahlûkata rahmetle bakışı
İslâmiyet'in değişilmez şartı
Kâinatı sarmış ilâhî aşkı.

Müslümanların Kur’an-ı Kerîm’i