Resmiye Mümün Şiirleri - Şair Resmiye Mümün

-İdlib’te kimyasal saldırı vesilesiyle-

Verin acılarımı bana
Ben acı duymadan yapamam
Vicdanım kemirir içimi
Hakk’ın huzuruna çıkamam.

İşte uyandım anne
Rüyalarımın alaca karanlığından
Mavi bağlıyorum düşlerimin gökyüzüne
Bir güneş havalanıyor yüreğimin dehlizinden
Yırtıyor sis perdesini

Bugün yine üzdüler beni anne
Bilmem ki, ne istediler kalbimden
Ne istediler yaralı serçemden
Ne istediler o saf yüreğimden

Bugün yine üzdüler beni anne

Derler ki acılar insana çok şey öğretir
Değiştirir, olgunlaştırır, güzelleştirir
Daha güçlü kılar, değerine değer katar
Ben acılarımla geldim bu yaşıma kadar.

Onları hep sevdim, terk etmedim, sahip çıktım

Nisan yağmuru getirdi seni uzaklardan
Derya deniz aşk oldun başı sonu olmayan
Gözlerinde huzuru buldum hiç kaybolmayan
Ne olur bitmesin sır ve gizem dolu rüyam!

Sensin, geceler boyunca konuştuğum hayal

Ben seni papatyalar kadar saf ve temiz sevdim
Korkmadım gecenin siyahından
Ben seni yıldızlar kadar masum ve güzel sevdim
Korkmadım yağmurun boranından.

Ben seni papatyalar kadar saf ve temiz sevdim

Sen bize el uzatmazsan ne olur halimiz
Bizi yardımından mahrum bırakma Ya Nasir!
Bizi affetmezsen hangi kapıya gideriz
Bizden merhametini esirgeme Ya Rauf!

Göz verdin tecellilerini görelim diye

Baba sevgisi bilmeden göçtü bu dünyadan
Daha altı yaşında öksüz kaldı anadan
Büyük ders çıkardı dedesinin vefatından
Hiç rahat yüzü görmedi Allah’ın Resulü!

Süt anneler istemedi onu yetim diye

Bal damlar dilinden arif sanarsın
Dert yanar küfürden imam sanarsın
Dem vurur İslam’dan alim sanarsın
Riyakar dindardan koru Ya Rabbi!

Bir çıkarı yoksa iyilik etmez

Yine heyecan düştü gönlümüze
Rahmet yağmuru yağdı üstümüze
Azgın şeytanlar bağlandı zincire
Hoşgeldin ya On Bir Ayın Sultanı!

Bereketli sahurlara kavuştuk