Ne güzel yaratmış seni yaradan
Gönlümde taht kurmuş, hükmediyorsun
Gözümün nurusun, seni bırakmam
En büyük sevdayı imzalıyorsun
Sen bende bir cansın, ben sende bir can
Özlemin kahrını sen gel bende gör
Benim özlemim çekmekle bitmiyor
Tarifsiz aşkını sen gel bana sor
Benim ateşim vuslatla dinmiyor
Hüzün çöktü yine umutlarıma
Neyleyim dünyayı Sen benden yüz çevirirsen
Gece gündüz yüceltip, Adını zikretmezsem
Neyleyim dünyayı Sen benden nefret edersen
En içten dua edip, Sevgini dilenmezsem
Neyleyim dünyayı Sen bana kulum demezsen
Benim küçük hayallerim olmadı hiç
Mesela,
İmanlı bir eş,
Kuran kokan evimiz,
Sarı saçlı birkaç melek
Ve bol bol ibadet olmasını isterdim
Artık umudum kalmadı insanlığa dair
Her gün binlerce cana kıyılıyor dünyada
Tüm dünya seyirci kaldı onca katliama
Bunlar kıyametin alametleri mi acaba? !
Hayaller yıkılıyor, hayatlar kararıyor
Yoksun...
Caddeler üstüme üstüme geliyor
Ne yana baksam dipsiz bir kuyu
Nereye gitsem anılarla dolu
Parktaki o çeşme bile kurudu
Teyzem Rabiye Çelik’e
Amansız illet aldı onu bizden
Dağ gibi kadını devirdi birden
Elli iki yaşında göçtü dünyadan
Geride bıraktı üç kız ve oğlan
Özledim köyümün havasını, suyunu
Babamın Çayıryanı’ndaki korusunu
Dedemin beş vakit namaza duruşunu
Osman Hoca’mın Kuranı okuyuşunu
Özledim köyümün taşını, toprağını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!