Resmiye Mümün Şiirleri - Şair Resmiye Mümün

Seni düşünüyorum
Gözlerim yaşlı
Keşke böyle ayrılmasaydı yollarımız
Keşke gördüğümüz rüya gerçek olsaydı
Keşke birlikte izleseydik güneşin doğuşunu
Yüreğimi ateşler sarmasaydı

Ne zaman gözlerim bir mazlum görse
Yüreğim ağlıyor, hazmedemiyor
Hak, hukuk, adalet çiğnenip geçse
Vicdanım sızlıyor, affedemiyor.

Ne zaman bir çocuk babasız kalsa

Bir bak geriye ne kaldı bana senden
Ne kaldı o büyük tertemiz sevgimden
Ne kaldı sana yazdığım aşk şiirlerimden
Ne kaldı sana büyüttüğüm düşlerimden?!

Bir bak geriye ne kaldı mor menekşemden

O şirin Mestanlı’da, o çıplak parkta
İkimiz kaldık sonsuza kadar bankta
Gözlerin sevgi dolu, sözün kulakta
İçime sığmıyor kalbim fırlamakta

İnsanlar geçiyor, çocuklar etrafta

Sen de mi ağlarsın gönlü yaralı ceylan
Senin de yüreğine kurşun mu sıktılar
Bir gün tüm umudunu ve hayallerini
Paramparça kırıp uzağa mı kaçtılar

Bilmem bunun adına ne denilebilir

Sözüm var kendime mutlu olacağız
Yepyeni dünyaya yelken açacağız
Düşmanlar çatlasın, biz başaracağız
Sevdamızı yüceltip kutlayacağız.

Kim durdurur bizi Yaradan’dan başka

Arıyorum, arıyorum - bulamıyorum
Neredesin ey insanlık - bunalıyorum
Yeter bunca gizlendiğin, gel aramıza
Adaleti al yanına koy başımıza

Bugün yine anladım ki, sen kaybolmuşsun

Dostlar, arkadaşlar sizlerin olsun
Ben sahte övgüler duymak istemem
Yüzüne gülen, ardından yeren
Böyle yüzsüzleri görmek istemem.

Ödüller, alkışlar sizlerin olsun

Babaannem Hayriye Mümün’e

Kasım; zamanı mıydı son yolculuğa çıkmanın
Reva mıydı son bir veda etmeden ayrılığın
Ben sana Rumeli türküleri söyleyecektim
Sen bütün duaları öğretecektin babaannem

Ayrılık rüzgarı esti savurdu
Acımadı kanlı gözyaşlarıma
Sen değildin bendim ardından giden
Bir hiç uğruna kıydın aşkımıza

Sevgi bu kadar kolay mı sevdiğim