Resmiye Mümün Şiirleri - Şair Resmiye Mümün

Öyle bir gülücük gönder göklere
Sımsıcak, derin ve insancıl olsun
Bağrını açsın mağdur insanlara
Sevgi nehri olsun, yüreğe aksın!

Öyle bir feryat figan et göklere

Sevilerim tutsak kara pusuda
Düştüğü girdaptan kurtulamıyor
Biçare çırpınıp bu karmaşada
İleriye bakıp geri dönüyor

Sevilerim ıslanır yağmurlarda

Dön gel artık sevgilim, sabrım tükeniyor
Eski günler ne yapsam aklımdan gitmiyor
Kem gözler yokluğunu bir fırsat biliyor
Düşmanı sevindirmeyelim, gel ne olur!

Ani bir kararla aldın başını gittin

Bulgaristan’da Müslüman olmak zor
Sık sık camilere saldırılıyor
Vandallık artık modern birşey oldu
İslam'la alay etmek düzey oldu.

Kapı pencere camları kırılır

Annem Selver Mümün'e

Göllü köyünün kız evladı
Caferoğulları ecdadı
Şerefle taşır Mümün adı
O ailemizin baş tacı

Ah gurbet!
Şu paranın gözü kör olsun!
Kim bilir kaç yuvayı yıktı, parçaladı
Kaç sevdalıyı birbirinden koparıp ayırdı
Kim bilir kaç çocuk gözü yaşlı kaldı arkada
Kaç seven sevdiğinin yolunu gözledi yıllarca

Ben yetimim, ben öksüz
Ben kapında bir yüzsüz
Ben boynu bükük, aciz
Affet beni Allah’ım!

Ben günahkar, hatalı

Ağlamak istiyorum deli gibi bu gece
Hüngür güngür ağlamak içimden geldiğince
Benim saf, tertemiz, masum hayallerim vardı
Söyleyin, insanlara güvenimi kim çaldı? !

Ağlamak istiyorum deli gibi bu gece

Seni düşünüyorum
Gözlerim yaşlı
Keşke böyle ayrılmasaydı yollarımız
Keşke gördüğümüz rüya gerçek olsaydı
Keşke birlikte izleseydik güneşin doğuşunu
Yüreğimi ateşler sarmasaydı

Gittin
Ardında yaralı bir kalp
Vurulmuş bir ceylan bıraktın

Şimdi kim alacak yerini
Gözlerimi kim güldürecek