Resmiye Mümün Şiirleri - Şair Resmiye Mümün

Bal damlar dilinden arif sanarsın
Dert yanar küfürden imam sanarsın
Dem vurur İslam’dan alim sanarsın
Riyakar dindardan koru Ya Rabbi!

Bir çıkarı yoksa iyilik etmez

Nisan yağmuru getirdi seni uzaklardan
Derya deniz aşk oldun başı sonu olmayan
Gözlerinde huzuru buldum hiç kaybolmayan
Ne olur bitmesin sır ve gizem dolu rüyam!

Sensin, geceler boyunca konuştuğum hayal

Ben yoktum, yokluktan var ettin beni
Ben açtım, açlıktan tok ettin beni
Ben boştum, boşluktan züht ettin beni
Sana nasıl şükredeyim Ya Şekur!?

Saf, temiz, arı duru bir kalp verdin

Bana neden dostun yok diyorlar
Benim dostum Allah, bilmiyorlar
Allah’tan başka ne dost, ne yardımcı var
Dostluğun ne olduğunu bilmiyorlar.

Çıkarsız menfaatsiz sevip koruyan O’dur

Kalbim kördüğüm
İçimdeki tutsaklıktan kurtar beni Allah’ım!
Yanacaksa sana yansın yüreğim
Senin aşkınla kül olsun bedenim
Kuluna mahkum etme duygularımı
Karanlığa esir etme umutlarımı

Bilmem, ne zaman bitecek çilen Kudüs
Kanadıkça kanıyor yürek yaramız
İlk kıblemiz Mesçid-i Aksa öyle mahzun
Filistinli kardeşlerim hep mazlum
Çoktan çatladı sabır taşımız
Yeri göğü titretti dualarımız

Bir ömür adamıştım sana
Nereden bilebilirdim ki
Başörtümü kurban isteyeceğini

Beş yüz yetmiş birde nurlandı kainat
Peygamberine kavuştu bütün mahlukat
Kisra sarayının sütünları çöktü
Mecusilerin ateşgedeleri söndü.

Müşriklerin Sâvâ Gölü kurudu birden

Ah, bir mavi yağmur yağsa
Yıkasa kirini yüreğimin
Değmeyenlerin hikayesinden kalan izleri
Silip süpürse usulca yağan yağmurun sesi
Bir sen kalsan, bir de ben
Bir çay içsek içimizi ısıtan

-DOST partisinin kuruluşu vesilesiyle-

Yirmi yedi yıl sonra güneş doğdu ülkemizde
Dostlar geldi aniden saray kurdu kalbimizde
Komünistler kükredi, milliyetçiler peşinde
Ey benim çileli soydaşım, hain içimizde