Bu aşka bir daha, dönüşüm yoktur
Aştığın dağlara, yola küskünüm
Biz mutlu olsak da, vuranı çoktur
Gönlüme açtığın, dala küskünüm
İnandım sözüne, aşkına kandım
İnancım kalmadı, artık aşkına
Söylediğin her bir, söze küskünüm.
Bir daha çıkmam ben, senin karşına
Karşımda gördüğüm, yüze küskünüm.
Kalbime ayrılık, ateşi yaktın
Bülbül gibi güzel sesin
Güller sana açar her gün
Gökyüzü gibi gözlerin
Kuşlar sana uçar her gün
Geceye ışıktır yüzün
Lavinia, kara gözler kara güller
Yürek yakan ayrılıktan sözler
Yaralı yürek sevilmek ister
Sevmezsen eğer ölüm bekler
Yorar ayrılık beni benden eder
Bu sefer bildiğin gibi değilim.
Enkaz yığını gibi, yıkık dökük gönül evim.
Bu sefer bildiğin gibi değilim,
Seni sensiz yaşatan hayata çok kırgınım.
Sensizliğe söz kuran dilime dargınım.
Ben bende değilim,
Bak kızım; bir adam seni seviyorsa,
En zor zamanlarında hep yanındaysa,
Sana bakarken gözlerinin içinde aşk varsa,
O adamın kıymetini bil.
Çocuksu hallerine,
Hani hiç bırakmayacaktın ellerimi?
Hani hiç gitmeyecektin benden?
Hani sadece ölüm ayırırdı bizi?
Sen mi öldün?
Yoksa kalbindeki ben mi öldüm?
Kalbim ellerinde oyuncak oldu
Kırıp gittin zalim nasıl oyundu?
Yalan dünya bana bir mezar oldu
Vurup gittin zalim nasıl oyundu?
Gönülden severken beni aldattın
Özlemin gözümden yaş akıtırken
Gözlerimi nasıl avutacağım
Yüreğimde tek senin sevgin varken
Söyle seni nasıl unutacağım?
Hayalim, düşlerim sana çıkarken
Özlüyor sarılamıyor sun, seviyor söyleyemiyorsun.
Uzaktan uzağa, bir şarkıda yada bir şiirde seviyorsun.
Her şiirin başında adını anıyor, her şarkıyı ona armağan ediyorsun.
Değil sarılmak elini bile tutamıyorsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!