Ramazan Teke Şiirleri - Şair Ramazan Teke

Gülüşün mü soldu yüzünde?
Gökyüzüm karardı, dünyada
Gözlerine, yaşlar mı doldu,
Güneş gökyüzünden çekildi bir anda.

Kalemler kırıldı,

Kaç gün oldu gideli
Sensiz günler çileli
Güzel gözlüm bu gece
Artık hasret bitmeli

Aşka imza atmalı

Umutla beklerken, zaman içinde
Sararıp solmuşuz. haberimiz yok
Vuslata geç kalmış, hasret yelinde
Savrulup durmuşuz, haberimiz yok

Toz pembe hayaller, kurup dururken

Kokunu aldığın çiçekler ekmekten,
Sen kokacak yürüdüğüm her yol ve ellerim.
Bana o ilk gelişin, baharın gelişi gibi kutlanacak.
En çok da çocuklar sevindirilecek,
Bayram olacak, haberin olsun.
Yeni doğan kızların adına adın verilecek,

Sinemi kapladı, açtığın yara
Zamansız kanıyor, haberin olsun
Kalbimde kırıklar, benziyor kor' a
Yüreğim yanıyor, haberin olsun

Sebepsiz yok yere, gittin gideli

Ne sen beni unuttun,
Ne de ben seni unuttum.
Her anın benden ibaretken,
Her anım senden ibaret.
Bir birimizden habersiz,
Aşkı yaşıyoruz.

Yoruldum...
Avaz avaz haykırıp duyulmamaktan,
Anlaşılmamaktan ve hep yanlış anlaşılmaktan.
Elimi uzattıkça itilmekten,
Yargısızca infaz edilmekten yoruldum.

Hadi yine gel.
Hiç tanışmamış gibi,
Hiç görüşmemiş gibi;
En baştan, tanışma faslından başlayalım.

Benim adım Ramazan.

O gün yorgundum hâkim bey,
Aklım ile kalbim arasında sıkışmıştım.
Çaresizdim, aklımdan her şeyi bir kenara bırakıp kaçmak geçiyordu.
Nasıl oldu bilmiyorum, kendimi birden ona bakarken buldum.
Öyle güzel gülüyordu ki,
Beni sever gibi bakıyordu,

İşin aslı hâkim bey;
Onu ilk gördüğümde de bu gün ki gibi yağmur yağıyordu.
Öyle çok değildi, hani ahmakıslatan derler ya, işte tam olarak o türdendi.
İnce bir gömlek vardı üzerimde, yağmurun ve rüzgârında etkisiyle üşümüştüm.
Isınmak için girmiştim o kafeye, sonra onu gördüm!