Bir gün vazgeçmem dediğin her şeyden vazgeçiyorsun.
Bir süre sonra hissizleşmeye başlıyorsun,
Unutuyor musun, alışıyor musun bilmiyorsun.
Eskiden olduğu gibi iyi mi, kötü mü merak etmiyorsun mesela!
Bugün ne yazmış, ne yapmış,
Hoş geldin...
Bende tam seni bekliyordum hatta arıyordum.
Çayı demledim, altını az kıstım, yavaş yavaş alsın demini, ve beraber içelim diye.
Geç kaldın!
Oysa hiç geç kalmazdın,
Öyle bir geldin ki,
Gelişin alt üst etti tüm dengeleri.
Gözlerin, geçmişin karanlığından çekip kurtardı beni.
Hayatta kalmak için tutunacak bir dal arıyordum,
Kader seni gönderdi bana.
Yorgunum, kendime ağır geliyorum
Taşıyamıyorum düşlerimi
Kırık dökük kalbim
Kaçıp gidiyor, tutamıyorum hayallerimi
Yaşanan günler mazide
Gece kabus gibi çöküyor üzerime,
Hüzün kaplıyor yüreğimi,
Hüzünle düşünüyorum her gece,
Seni, beni, gidişini!
Öldürmüyor belki ama,
Yaşatmıyor da hüzünler beni.
Adın dilimde, seni anlatıyorum geceye.
Terk edip giderken hiç mi düşünmedin beni?
Nasıl yaşar bensiz demedin mi?
Bensiz nefes alamaz,
Şimdi çıkıp gidersem,
Yaşar mı, ölür mü diye hiç mi düşünmedin?
Bu dertli gönlümün, dermanı sende
O güzel yüzüne, ihtiyacı var
Emirdir her sözün, fermanı sende
Bir tatlı sözüne, ihtiyacı var
Seninle bir ömür, istiyor gönlüm
Biz herkes değiliz,
Biz öylesine sevenlerden,
Sensiz ölürüm diyenlerden değiliz.
El ele tutuşmadan da sevebilen,
Uzaktan uzağa aşkı yaşayan iki deli aşığız biz.
Yan yana gelemeyeceğini bilen,
İnsan sevdiği zaman başkalaşıyor,
Etrafında yer alan her şey, sevdiğine dönüşüyor.
İnsan sevdiği zaman biraz da çocuklaşıyor,
Çünkü aşkın en masum halini çocuklar yaşıyor.
Hiç yaşamadığı duyguları yaşayınca,
Bahar kara kışa döndü yüzünden
Güneş olup bana doğma istemem
Gönlümdeki bağ kurudu yüzünden
Yağmur olup bana yağma istemem
Bir vardım bir yoktum gönül hanende
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!