Tam her şeye inancını kaybettiğinde karşına biri çıkıyor.
İnancını yitirdiğin her şeye yeniden inanmaya başlıyorsun.
Tamam diyorsun, bu defa tamam!
Şu köhne dünyada beni anlayan biri varmış,
Beni de sadece ben olduğum için seven biri varmış.
İnanıyorsun, yaşamaya en baştan başlıyorsun.
Sen siyah gibi asil
Beyaz gibi temizsin.
Kartal gibi güçlü.
Kelebek gibi narinsin.
Sen güneş kadar sarı,
Yüreğimden gurbetine
Giden yolun sonundasın
Gözlerimden hasretine
Akan yaşla içimdesin
Göz ile görünmez yerin
Hicranın beni, deliye döndürür,
Aklımı başımdan, alıp götürür,
Gözümdeki yaşları sele döndürür,
Hicranın beni, bil ki öldürür.
Ne ismim kalır, ne de cismim,
Bir gün vazgeçmem dediğin her şeyden vazgeçiyorsun.
Bir süre sonra hissizleşmeye başlıyorsun,
Unutuyor musun, alışıyor musun bilmiyorsun.
Eskiden olduğu gibi iyi mi, kötü mü merak etmiyorsun mesela!
Bugün ne yazmış, ne yapmış,
Hoş geldin...
Bende tam seni bekliyordum hatta arıyordum.
Çayı demledim, altını az kıstım, yavaş yavaş alsın demini, ve beraber içelim diye.
Geç kaldın!
Oysa hiç geç kalmazdın,
Öyle bir geldin ki,
Gelişin alt üst etti tüm dengeleri.
Gözlerin, geçmişin karanlığından çekip kurtardı beni.
Hayatta kalmak için tutunacak bir dal arıyordum,
Kader seni gönderdi bana.
Yorgunum, kendime ağır geliyorum
Taşıyamıyorum düşlerimi
Kırık dökük kalbim
Kaçıp gidiyor, tutamıyorum hayallerimi
Yaşanan günler mazide
Gece kabus gibi çöküyor üzerime,
Hüzün kaplıyor yüreğimi,
Hüzünle düşünüyorum her gece,
Seni, beni, gidişini!
Öldürmüyor belki ama,
Yaşatmıyor da hüzünler beni.
Adın dilimde, seni anlatıyorum geceye.
Terk edip giderken hiç mi düşünmedin beni?
Nasıl yaşar bensiz demedin mi?
Bensiz nefes alamaz,
Şimdi çıkıp gidersem,
Yaşar mı, ölür mü diye hiç mi düşünmedin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!