Bak kızım; bir adam seni seviyorsa,
En zor zamanlarında hep yanındaysa,
Sana bakarken gözlerinin içinde aşk varsa,
O adamın kıymetini bil.
Çocuksu hallerine,
Hani hiç bırakmayacaktın ellerimi?
Hani hiç gitmeyecektin benden?
Hani sadece ölüm ayırırdı bizi?
Sen mi öldün?
Yoksa kalbindeki ben mi öldüm?
Kalbim ellerinde oyuncak oldu
Kırıp gittin zalim nasıl oyundu?
Yalan dünya bana bir mezar oldu
Vurup gittin zalim nasıl oyundu?
Gönülden severken beni aldattın
Özlemin gözümden yaş akıtırken
Gözlerimi nasıl avutacağım
Yüreğimde tek senin sevgin varken
Söyle seni nasıl unutacağım?
Hayalim, düşlerim sana çıkarken
Özlüyor sarılamıyor sun, seviyor söyleyemiyorsun.
Uzaktan uzağa, bir şarkıda yada bir şiirde seviyorsun.
Her şiirin başında adını anıyor, her şarkıyı ona armağan ediyorsun.
Değil sarılmak elini bile tutamıyorsun.
Adım adının yanına yakışmadı diye mi gittin?
Yoksa çok sevdiğim için mi?
Senli hayallere çok daldığım için,
Ya da her hayalde sana yer verdiğim için mi gittin?
Söylesene kalbimde bir tek sen olduğun için,
Sus ne olur,
Ayrılığı konuşmasın dillerin,
Bırakma ne olur,
Sensiz kalmasın ellerim.
Mutlu değil miyiz?
Bu ayrılığın vakti mi şimdi?
Kahrolup biterdin döktüğüm yaşa
Yaş beni boğuyor, neredesin sen
Yüreğimdeki közü tutmaz maşa
Köz beni yakıyor, neredesin sen?
Nerede, nasılsın ahvalin bilmem
Dünya dönsen ne yazar dönmesen ne yazar
Nasıl olsa en güvendiğin ardından mezarı kazar
Azalttığınız gibi azalırsınız azar azar
Dünya dönsen ne yazar, dönmesen ne yazar
Bir bakmışsın el olmuşsun yar gözünde
Yaşarken kıymetin bilinmemişse,
Ölünce arayan gözü neyleyim?
Ömrümce güzel söz söylenmemişse,
Son nefeste gelen sözü neyleyim?
Bu aşkta gülmedi bir defa yüzüm,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!