Ne yaptım ben hayat sana?
Bu kadar acımasızlık reva mı bana?
Bir canım kaldı, al helal sana
Yaşarken ölmek reva mı bana?
Yine bir gece, yine ben yalnız
Sevgili Roza;
Uzun zaman oldu sana mektup yazmayalı, o kadar çok şey değişti ki senden sonra, kendimi bulmaya çıktığım yollarda hep sana rastladım. Senden uzaklaşmaya çalıştıkça hep sana çıktı yollar. Anladım ki nereye gidersem gideyim sen hep benimlesin. İçimdesin, içim sensin.
Unutmak istesem de başaramıyorum, aslında unutmak isteyip istemediğimden de emin değilim. Seni hatırlatan renklerden uzak duruyor, birlikte dinlediğimiz şarkıları artık dinlemiyorum. Eskisi kadar kendime özen göstermiyorum, uzun uzun konuşmalarım olmuyor, hani hep '' bir sus be adam'' derdin ya, artık hiç konuşmuyorum. İçimdeki yorgunluğu, içimdeki seni, acıları, hüzünleri, her şeyi susmalarımla geçiştiriyorum.
Eskisi kadar gülmüyorum mesela, ağlamıyorum da ama gülmeyi unuttu gözlerim. Sakallarımı bazen çok uzatıyor, bazen de çok kısa tutuyorum. Ne giyinirsem giyineyim hep üşüyorum, üşümeme sebep mevsimler değil bunu iyi biliyorum.
Eskisi kadar kahve içmiyorum, senin çıkmayacağını bildiğim için fala da baktırmıyorum. Aslında inanmıyorum ama yine de sen çıktığında yüzümde oluşan tebessüm başkalaşıyor, tekrar o günlere dönmek istiyorum, içimdeki kırgınlığın verdiği gurur buna izin vermiyor.
Tutuna tutuna yürümeyi öğrenirken vazgeçtim,
Düştüğüm yerden kalkmaktan.
Düşe kalka alışırsın,
Düşe kalka büyürsün, diyenleri duydukça,
Korkar oldum büyümekten.
Ne güzel şey, her gece sesinle uyuyup,
her sabah sesinle uyanmak,
sesinle merhaba demek yeni güne,
gülüşünle güneşin doğduğunu görmek,
gülüşünle yeniden doğduğumu bilmek.
Duvarda asılı resmin,
Yıllar soldurmuş renklerini.
Bir sevgin kaldı kalbimde;
Ne yaptımsa susturamadım sesini.
Bir gülüşün yeterdi,
Tepeden tırnağa sana âşık olandım ben,
Gözlerini güldüren,
Gönlüne kanat takıp mutluluğa uçurandım ben.
Dilinden adını düşürmeyen,
Her gördüğünde ilk görür gibi bakan,
Sana sadece sevgi duyandım ben.
Bir yudum mutluluk için,
Düştüğüm duruma bak.
Çok şey mi istedim Allah'ım!
Mutluluk neden benden uzak?
İçimde kor bir ateş, yakıyor yüreğimi,
Ayrılık şarkıları oldun bazen,
bazen buralardan kaçış sebebim.
Bazen bir düşüm oldun peşinden koştuğum,
bazen hayal kırıklığım oldun, koşarken yorduğun.
Yorgun gözlerimin, gözyaşlarına sebebisin sen.
Umursamazlığın ile paket paket sigara içişlerimin sebebisin sen,
Hiçbir şey yokmuş gibi davranarak, kırgınlıklarımın sebebisin sen.
Aşk dolu yüreğimin, paramparça olma sebebisin sen.
Sustukça susturan, duygularımı kaleme küstüren sebebisin sen.
Gelişlerinin hemen ardından gidişlerin ile yalnızlığımın sebebisin sen.
Hazana dönmüş yüreğimi,
Bahara döndürensin sen.
Gülmeye müebbet yemiş yüzümü,
Gülüşüyle muaf edensin sen.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!