Ne güzel Rabb'im, Sana sığınmak;
Her adımda, her düşüşte, yeniden kalkmak.
İnsan nankördür bilirim, döner yüzünü,
Unutur iyiliği, çiğner sözünü.
Hainlikler dolaşır, sinsice her yerde,
Gönül yorgunu düşer, yitik bir dergâh perde.
Kendi emeğimle yaşar, kimseye minnet etmem,
Lakin ruhum yorgun düşer, nereye gitsem...
Kapıların ardında beklerim usulca,
Bilirim açılmaz hemen, o hikmetli sırça.
Eşikte diz çöker, sabrın dersini alır,
Zira imtihan bu, gönül nankörle sınanır.
Dünyanın gürültüsü, sessizliğimi çalar,
Oysa Sendedir huzur, sonsuz merhamet çağlar.
Senin kapında buldum, gerçek dinlenişimi,
İnsan ne kadar nankörse, Sen o kadar Kerim'sin...
Bu yükü taşıyan ruhum, Sana teslim olur,
Gönlümün her mısrası, Sende huzur bulur. 💙💙 yk
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 12:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!