Özür Dileme Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Özür her yarayı sarar mı sandın sen?
Kırılan kalp susar ama unutur mu hemen?
Bir sözle yıktın içimde kurduğum her şeyi,
Şimdi bir “özür”le mi sileceksin geçmişi?

Bilmezsin…
Nasıl bir gece çöker insanın içine,
Nasıl bir yangın düşer kalbin en dibine,
Gülüşler küle döner bir anda, sessizce,
Sen hâlâ “özür” dersin, sanki basit bir hece...

Yap yap, sonra dön “özür dilerim” de,
Sanki kalp oyuncak, kır yenisini ver de...
Yok öyle bir dünya, yok öyle bir düzen,
Her yara kapanmaz, bazıları kalır iz.

Ben geceleri kendimle savaştım durdum,
Her hatıranda biraz daha kayboldum,
Adını anmak bile ağır gelir oldu,
Bir zaman “biz” dediğim her şey yalan oldu...

Sen bilmezsin pişmanlık neyi geri getirir,
Kırılan güven kaç özürle tamir edilir?
Giden saygı, sevgi geri gelir mi sanırsın?
Bir “üzgünüm” deyince her şey biter mi sanırsın?

Bende özrün de, yalanın da yeri yok,
Kırdığın yerden sonrası geri yok,
Ne bir kapı açık, ne de umut var içimde,
Affetmek mi? O defter kapandı çoktan içimde...

Artık ne sesin değer, ne de gözlerin tanıdık,
Sen bana en büyük ders, en ağır tanıdık,
Sevmekmiş en büyük hata, anladım sonunda,
Bazı insanlar sadece yara bırakır ruhunda...

Ve ben...
Küllerimden doğmam artık eskisi gibi,
Ne bir “özür” kurtarır, ne de sahte sevgi,
Çünkü bazı kırıklar vardır, onarılmaz asla,
Ve bazı vedalar vardır...
Dönüşü yok, affı yok, bir daha asla...